Mam jedno zastrzeżenie: nie mieszajmy porządku instytucjonalnego, etycznego i prywatnego. Pewne „uniwersalia” są pre-religijne, np. są warunkiem sine qua non istnienia społeczeństwa, zostały one li jedynie zawłaszczone przez religie (wcześniej nie operowano innym językiem). Osobiście uważam, że obecnie są one minimum niewystarczającym, które mogło sprawdzać się, (np. w przypadku dekalogu) wśród pasterskich, prymitywnych plemion pustynnych, ale nie w rodzacym się biotechnicznym społeczeństwie informacyjnym.

Co do kwestii instytucjonalnej dyskryminacji poruszanej przez Młodych Wolnomyślicieli, Polskie Stow.Recjonalistów, Towarzystwo Kultury Świeckiej, Towarzystwo Humanistyczne i inne organizacje ateistów i humanistów – częstą reakcją wierzących jest przenoszenie dyskusji na poziom prywatny „nie są, nie mogą być dyskryminowani – przecież sam jestem tolerancyjny i mam przyjaciół ateistów”. Drastycznie rzecz ujmując w przedwojennych Niemczech, niejeden Niemiec i Niemka też mieli przyjaciół Żydów. [i mam nadzieję, że nie zostanę zaraz oskarżony o przypisywanie kościołowi zbrodniczych tendencji - chodzi mi o zilustrowanie procesu alienacji struktur instytucjonalnych, procesu niszczącego demokrację].