Jaka jest kondycja tytułowych więzi osiedlowych? Nie wiem. Wiem natomiast, że ruch obywatelski w Krakowie rozkwita i to za sprawą internetu. Do innych wniosków, a już na pewno bardziej rozbudowanych, dojdą dziś uczestnicy drugiej debaty o przestrzeni Krakowa. Dziś, 25 lutego o g. 18 w sali 1.01 na Kampusie Uniwersytetu Jagiellońskiego przy ul. Gronostajowej 7 zaproszeni goście oraz osoby zainteresowany tematem, wśród nich być może i Ty, dyskutować będą o tym, co nam zostało z dawnych lat.

Ja pamiętam tzw. telefon grzecznościowy, który dziś wydaje się czymś nieprawdopodobnym. Mam jednak nieodparte wrażenie, że telefon grzecznościowy bardziej zbliżał do siebie ludzi, niż dostępne w każdej chwili, zniewalające nas komórki.

Za miesiąc, 25 marca, uczestnicy debatować będą o tym, czy potrzebujemy innej ordynacji do Rady Miasta? Tematy kolejnych debat to:
29 kwietnia – Kraków a Małopolska – czy jest im po drodze?
27 maja – Wisła w Krakowie – szansa czy bariera rozwoju?

Ciekawie się zapowiada, ale czy istnieje może możliwość nagrywania debat i zawieszenia ich gdzieś w internecie dla tych, którzy nie będą mogli być na miejscu?

- padło pytanie jeszcze przed pierwszą debatą na Facebooku. Na razie bez odpowiedzi.

“Widzę ciemność, ciemność widzę!” – ten kultowy zakrzyk Jerzego Stuhra był pierwszym skojarzeniem na tytuł otwartej wczoraj wystawy Dark Rooms Konrada Pustoły. To pierwsza indywidualna wystawa tego młodego artysty w Bunkrze Sztuki. Cykl wielkoformatowych fotografii składających się na projekt współtworzy

prace o szerokim spektrum czytelności, od tonących w ciemnościach abstrakcyjnych kompozycji po obrazy tajemniczych pustych wnętrz. Prace należące do pierwszej grupy operują subtelnymi światłocieniami, uwodzą swym malarskim charakterem, są ćwiczeniem wyostrzającym wzrok. Fotografie wnętrz są zróżnicowane, czasem przywodzą na myśl ekstrawagancki salon, czasem więzienie lub szkolną szatnię. Zawsze mają w sobie coś z opuszczonej przez aktorów scenografii. W tej drugiej grupie prac uwagę przykuwa brutalna realność detalu, widoczne ślady niedawnej obecności użytkowników miejsca, nie pozostawiające wątpliwości co do jego funkcji

- czytam w opisie wystawy, którą w Bunkrze Sztuki możesz zobaczyć do 11 kwietnia.

foto: Konrad Pustoła

To nie będzie skomplikowany tekst, bo wszystko mam dobrze poukładane. To nic, że emocje związane ze zwycięstwem Lokatora w lokalnym konkursie na Kulturalne Odloty, już dawno opadły. Dla pewnej filmowej grupy jego bywalców emocje związane z głosowaniem na Offowe Odkrycie Roku właśnie zaczynają sięgać zenitu, bo w plebiscycie, w którym Ty jesteś jurorem, głosować możesz jeszcze tylko jutro. Na kogo głosować? Na związanego z Lokatorem twórcę spod znaku Butcher’s Films, Przemysława Filipowicza i jego film 8% z niczego.

A na koniec zostawiłem zwiastun Nędzy, która nadejdzie w kwietniu. Najnowszy film Filipa Rudnickiego jest adaptacją opowiadania “Zianie” Wojciecha Kuczoka. To historia podstarzałej nauczycielki języka polskiego – Krystyny Nędzy, która pod pozorem odstręczającego staropanieństwa skrywa namiętne uczucie do kolegi z pracy. Nędza co noc rozpamiętuje kilka upojnych chwil, które spędzili na studenckim wypadzie w góry. Ta wieloletnia romantyczno-erotyczna fascynacja Januszem doprowadza w końcu do tragicznego finału, który każe Nędzy przewartościować całe swoje dotychczasowe życie.

Trudno jednoznacznie stwierdzić co przemówiło do radnych mocniej: poniedziałkowy happening przed Magistratem

czy może rozpoczęta niedawno akcja internetowa – podziękuj za beton?

Pewne jest, że niektórym radnym należą się podziękowania za, jak się wydaje, szansę na ocalnie Zakrzówka. Podczas środowej sesji Rady Miasta Krakowa rajcy odrzucili wszystkie poprawki do uchwały wprowadzającej na Zakrzówku zespół przyrodniczo-krajobrazowy. Teraz dokument trafi do zaopiniowania przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska, a następnie powróci do Rady Miasta pod głosowanie.

Do tego czasu, by radni nie zmienili zdania na temat Zakrzówka, ale także by zdali sobie sprawę, że dla Krakowian ważne są również tereny zielone, “podziękowań” za betonowanie miasta powinno być znacznie więcej.

Na ciągnącej się stanowczo za długo sprawie ustawy o zakazie palenia w miejscach publicznych tracą przede wszystkim właściciele lokali, w których to zakaz miałby m.in. obowiązywać. Tracą, bo bagatelizują ewentualne zyski od osób niepalących, które postanowiły nie chodzić do lokali, gdzie zwyczajnie śmierdzi. A nastrój społeczeństwa odnośnie zakazu najlepiej pokazuje facebook, a może powinienem napisać wszystkowiedzący facebóg.

Popierających zakaz palenia jest na fejsbuku ponad 37 tysięcy osób. Po drugiej stronie jest tylko nieco ponad 600 awatarów. Łukasz Bursa ma na ten temat swoje zdanie.

W piątek 19 lutego w księgarni CUD na Małym Rynku o g. 18 odbędzie się spotkanie z Sir Julianem Rose autorem książki Zmieniając kurs na życie. Książki zaangażowanej społecznie i jakże aktualnej w kontekście toczącej się w Krakowie batalii obywateli z zagranicznym developerem, ale i z miastem. Książki – podręcznika pomagającego lokalnie rozwiązywać globalne problemy.

Sir Julian Rose brytyjski pisarz, rolnik i aktywista społeczny, mieszka w Małopolsce i jest dobrze znany tym wszystkim, którzy interesują się przyszłością polskiej wsi, żywności i rolnictwa. Jednak w swej najnowszej książce, autor idzie dalej i podejmuje wyzwanie zasadniczej zmiany kursu w szerokim spektrum dyscyplin takich jak: rolnictwo, nauka, sztuka, zdrowie, edukacja, duchowość i polityka. Jej celem jest nadanie nowego impulsu i wizji napędzanym przez konsumpcję, zuniformizowanym i coraz bardziej pozbawionym głosu społeczeństwom. Proponuje dające się zrealizować oddolne i lokalne rozwiązania, w odróżnieniu od oderwanych od rzeczywistości “odgórnych strategii”.

Zmieniając kurs na życie, jak zapewnia autor, jest uniwersalnym wezwaniem ludzkości do przebudzenia i śmiałego zmierzenia się z najbardziej zasadniczymi wyzwaniami naszych czasów.

Pięknie usytuowany Pałac Sztuki w moim odczuciu lata świetności ma już za sobą. Co prawda przy okazji ciągnącej się jeszcze, a rok temu planowanej, przebudowy Placu Szczepańskiego o Pałacu zrobiło się głośno za sprawą znakomitego pomysłu i projektu prof. Witolda Cęckiewicza otwarcia obiektu na rzeczony plac. Idea oczywiście została pogrzebana, a niewzruszony i nienaruszony Pałac powrócił do swojego spokojnego kulturalnego dryfu. Do czasu, kiedy wszechstrony artysta fotografik Tomek Sikora postanowił celebrować Rok Chopinowski. Wernisażowe uroczystości nostalgii Chopina w fotografii Tomka Sikory rozpoczną się w czwartek 18 lutego o g. 17.45.