Uwaga!

Ten artykuł będzie bardzo długi… Mamy wam tyle do powiedzenia! Zarezerwujcie piętnaście minut, weźcie kawkę i kanapki i jedziemy

——

20 maja o godzinie 13.00 na Placu Wolnica zebrały się 32 Szajki Dobrych Ludzi, gotowe na spotkanie z Cichym Benkiem – szefem krakowskiej Szajki Złodziei Rowerów, które mają dość kradzieży rowerów i chcą, by w naszym mieście w końcu zapanował ład i porządek. Od 12.45 drużyny rejestrowały się w przenośnym sekretariacie. Nasze dzielne rejestratorki – Asia i Wiera – odnalazły się w chaosie kartek i gadżetów i wydawały każdej drużynie zestaw powitalny: Identyfikator SDLRSZR, mapę centrum Krakowa, regulamin oraz oświadczenie do podpisu, karton identyfikacyjny z numerem zespołu oraz 3 trytytytki, do zamontowania wspomnianego kartonu. Dziewczyny świetnie sobie poradziły z chaosem rejestracji, a nawet z tym, że zabrakło odpowiedniej ilości oświadczeń. Pierwszą wtopą na poziomie rozdawania zestawów na „dzień dobry” był fakt, że nie została wydrukowana najważniejsza kartka – list powitalny dla drużyn, opisujący szczegółowo wszystkie zasady gry, w związku z czym musiałam je oznajmić przez megafon. W zasadach najważniejsze było zachowanie waszego bezpieczeństwa – gra odbywała się w normalnym ruchu rowerowym, więc nie mogliśmy pozwolić sobie na pośpiech ani na to, by nasi uczestnicy zostali złapani przez przedstawicieli władz za łamanie praw, dlatego poinformowaliśmy o naszych Super Tajnych Agentach, rozsianych po trasach, wpisujących specjalne tajne punkty za styl jeżdżenia. Na tym etapie część z was już pewnie wiedziała, że to jest informacja nieprawdziwa – bardzo trudne byłoby obstawić trasę gry 50 osobami, które kontrolowałyby, jak jeździcie. Część z was jednak nam zaufała – i dobrze. Chodziło o to, żeby udowodnić wszystkim, że bezpieczne i zgodne z przepisami poruszanie się na rowerze nie boli, czasem wystarczy wydłużyć trasę o 20 sekund by ominąć miejsce przeznaczone tylko dla pieszych i być w porządku ze wszystkimi.

Po rejestracji nastąpiło oficjalne rozpoczęcie gry i rozdanie pierwszych wskazówek.. I tu w pierwszej minucie gry mamy już drugą wpadkę! Zabrakło kartek z zadaniem, które zagubiły się w czeluściach wypchanej do granic możliwości torby, mea culpa, facepalm 100 %.. Poradziliście sobie z tą sytuacją świetnie – niektórzy przepisywali zadania od innych drużyn, niektórzy spisywali słowa zagadek płynące z megafonu.

TREŚĆ PIERWSZEGO ZADANIA:

„Dziś rano Cichy Benek i jego SZR przewozili skradzione rowery Peugeot’em Partnerem. Zobaczyli, że ściga ich Policja i w popłochu pozbyli się rowerów, przypinając je w różnych miejscach Kazimierza. W dowolnej kolejności odnajdź wszystkie 5 rowerów i w CZTERECH SŁOWACH opisz ich lokalizację. Po wykonaniu zadania wróć na miejsce startu i poinformuj naszego Agenta Specjalnego

1. Zakochani ponad wodą wyznają sobie dozgonną miłość.

2. Jedyny tramwaj, którym dostaniesz się na Małą Skałę. Niby tramwaj, a nie jedzie po szynach.

3. Znajdź blisko toaletowy rower na „kupie”

4. Naprzeciwko Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie, oddział w Krakowie. Szukaj wysoko na pobliskim rogu.

5. Nieczynna zajezdnia i muzeum w jednym.”

ODPOWIEDZI (przykładowe, tu możliwości było wiele)

1. przy wjeździe na kładkę

2. przystanek tramwaju wodnego paulińska

3. rowerowa mumia naprzeciwko antyków

4. balkon drugiego piętra Meiselsa

5. znak parkingu na Wawrzyńca

Stacja 1. „Spostrzegawczość”

To zadanie miało na celu czasowe zróżnicowanie drużyn – byście rozjechali się w poszukiwaniu rowerów, co miało pomóc rozładować tłok, i stworzenie pewnego rodzaju kolejki. Nie mogliście przecież przyjeżdżać od punktu do punktu w jednym momencie. Miało też odwrócić waszą uwagę od parady Agentów, wyjeżdżających z okolic Placu Wolnica wprost na ich punkty. Tymczasem Sekretarka Wiera przetransformowała się w Agentkę Specjalną Wierę i czekała na was w miejscu startu (Plac Wolnica), by sprawdzić jak wam poszło, wpisać punkty za odpowiedzi oraz odesłać do następnego punktu. Podczas tego zadania mogliście zacząć zauważać, że wszystkie osoby i elementy związane z grą opatrzone są symbolem przekreślonej trąbki – znakiem Cichego Benka. Było to pomocne w odnajdywaniu kolejnych Agentów. Jestem dumna szczególnie z faktu, że większość drużyn odnalazła rower na balkonie – ta zagadka była hardkorowa!

Ten etap gry był zawiły o tyle, że Wiera dawała wam wskazówki do czterech różnych miejsc, które tworzyły pętlę. W zależności od tego, kiedy przyszliście, dostawaliście wskazówkę do jednej z czterech osób, które w swoim czasie znały Cichego Benka i może mogą wam w jakiś sposób pomóc.

1. „Mariola.

Bardzo kochała Cichego Benka. Za Zwierzęce zachowanie ścigała ich Straż Ewskiego. Umuzykalniona Mariola codziennie czeka na Benka tam, gdzie chodzili na poważne, muzyczne randki.” – Mariola stała pod Filharmonią, na rogu Zwierzynieckiej i Straszewskiego

2. „Alfred.

Ten obcokrajowiec przy jednym Stole załatwiał wszystkie zagraniczne kontakty biznesowe Benka. Ten jego Czarny Rynek był bardzo Mały.” – Obcokrajowiec Alfred Stał na ulicy Stolarskiej, tuż przy Małym Rynku.

3. „Ania.

Tam gdzie zwycięska bitwa została upamiętniona, stoi Smutna Ania po przegranej walce z Benkiem. Nawet młodzi adepci sztuk plastycznych nie są w stanie odmalować jej smutku.” – Ania czekała na was na Placu Matejki,

4. „Mirka.

Ta dziewczyna teraz Garbuje skóry, a kiedyś była w Łob(u)zowskiej szajce Benka. Czeka na was niedaleko Banku z Żubrem.” Mirka była na skrzyżowaniu ulic Łobzowskiej i Garbarskiej

Wszystkie te osoby były w jakiś sposób powiązane z Cichym Benkiem, ale jako, że miały dobre serduszka, chciały zająć odpowiednią stronę w walce sprawiedliwości ze złem.

Stacja 2. „Artyzm”

Umuzykalniona Mariola przygotowała dla was zabawę o nazwie „dzwonkogra” (zainspirowaną telewizyjną zabawą z czasów mojego dzieciństwa, „dźwiękogrą”). Zadanie polegało na odtworzeniu rytmu i melodii, który chwilę wcześniej wydzwoniła Mariola. Po wykonaniu zadania Mariola zdradzała wam, ze Benek brzydzi się sportem i odsyłała dalej.

Stacja 3 „Uzupełnialność”

Obcokrajowiec Alfred, zakochany w słowach języka polskiego, bawił się z wami w „Państwa-Miasta-Rowery”, chcąc byście odnaleźli słowa na określoną literę w kategoriach takich jak: „Roślina większa niż średnica kola rowerowego”, „Zwierzęta, które można przewieźć na rowerze” (ja miałam duży problem ze znalezieniem takiego zwierzęcia na literę H..), „Marka lub rodzaj roweru”, „Część rowerowa”, „Kolor roweru”, „Czynność, którą można wykonywać na rowerze”. Po grze opowiadał, że wypisywaliście tam super śmieszne i kreatywne rzeczy! Sekret Benka, który znał Alfred to zamiłowanie Benka do koloru niebieskiego.

Stacja 4. „Pocieszactwo”

Smutna Ania była bardzo smutna, gdyż ukradziono jej rower. Waszym zadaniem było ją rozweselić, przygotowując synchroniczny układ taneczno muzyczny z rowerem jako partnerem, który miał mieć minimum 2 zwrotki, jeden refren, a wszyscy członkowie muszą wziąć w nim aktywny udział jako piosenkarze i tancerze. Po tej stacji Smutna Ania była przeszczęśliwa! Powiedziała mi, że najczęściej wykonywaną piosenką była… „koko koko rower spoko!” Po występie i wpisaniu punktów zdradzała wam ona, że Cichy Benek tak naprawdę nie jest cichy tylko ślepy.

Stacja 5. „Aktywizm”

Aktywna Mirka chciała, byście zebrali podpisy pod petycją dotyczącą utworzenia nowego kontrapasu na ulicy Łobzowskiej. Poszło wam świetnie i mam nadzieję, że to zadanie będzie miało swoje odbicie w rzeczywistości – zachęcaliście ludzi do podpisania prawdziwej petycji, która razem z pulą petycji, których podpisywanie odbędzie się 3 czerwca podczas Święta Cyklicznego, zostanie przekazana władzom. Może właśnie dzięki waszej akcji zbierania podpisów będziemy mieli nowy kontrapas! Po wykonaniu zadania Mirka zdradzała wam, że Cichy Benek zawsze nosi dwie różne skarpetki.

Po przejściu całej pętli, utworzonej z punktów 2, 3, 4 i 5, dostawaliście list wraz ze wskazówką do następnego Agenta. Im dalej byliśmy w czasie, tym bardziej martwiłam się o to, że niektóre drużyny są cały czas na etapie pętli, a Agenci na dalszych punktach troszkę się nudzą.. W którymś momencie kazałam agentom rozdawać list zapraszający do drugiego etapu, zamiast wskazówek do następnych postaci – możliwe, że te wskazówki były zbyt trudne, tudzież zlokalizowanie tych osób zajęło wam tyle czasu. Tak czy siak, w końcu wszyscy – prócz jednej drużyny, która gdzieś się zawieruszyła – znaleźliście się u pierwszego członka SZR – Chudego.

TREŚĆ LISTU:

„Droga SDLRSZR!

Dowiedzieliście się wielu rzeczy o Cichym Benku. Wiemy, że można wam ufać. Zadania które przed chwilą wykonaliście były naszym małym szkoleniem. Pomogło nam ono ocenić, czy sprawdzicie się w prawdziwej akcji…

Przeszliście!

Od teraz nasze poszukiwania zagęszczają się,

Witajcie w drugim Etapie.

Aby dostać się w pobliże Cichego Benka, on musi wam ufać. Nie dopuszcza on do siebie nikogo obcego. Dlatego też dajemy wam możliwość wstąpienia do Szajki Złodziei Rowerów jako podwójni Agenci. To jest jedyna to możliwość, by rozprawić się z Cichym Benkiem – wejść do środka jego świata.

Musicie uważać.

Być opanowani. Twardzi. Spokojni. Zdystansowani. Nie dajcie po sobie poznać, że tak naprawdę jesteście Dobrymi Ludźmi. Uważajcie, komu ufacie. Uważajcie, komu podajecie dłoń. Nie możecie się zdradzić.

Czeka was teraz seria spotkań z opryszkami. Ale nie bójcie się! Ostatecznie, to tylko ludzie. Jak każdy z nas kochają relaks na trawie. Szczególnie w takie dni jak ten.. relaks na trawie.. ach.. odpocząłbym..

Ale jeszcze nie teraz! Wykonujcie ich zadania i nie wychodźcie z roli, a dojdziecie do celu…

OK, Dość tych wielkich słów, trzymajcie się cało, pilnujcie rowerów!

 Twój pierwszy kontakt z SZR siedzi w rogu trójkąta i śpiewa:

„Przyszliśmy napoić nasze konie,

Przyszliśmy napoić nasze konie,

Za nami…

Trzymam kciuki,

Koordynator SDLRSZR”

Zaraz, ale dlaczego drużyny walczące z gangiem miały odwiedzać złodziei? Fabuła gry zakładała, że najprościej i najskuteczniej walczyć ze złem, gdy jest się w jego epicentrum. Aby się tam dostać, trzeba było podszyć się pod członków Szajki Złodziei Rowerów i udowodnić im, że zasługujecie na spotkanie z szefem. Zostaliście uświadomieni, aby nigdy, przenigdy nie zdradzać się, że jesteście członkami Szajki Dobrych Ludzi i co z tego wyszło?

Stacja 6. „Obczaizm”

Pierwszy członek SZR czekał na was na zacienionej ławeczce na Błoniach. Skąd można się było tego dowiedzieć? Wystarczyło znać kilka następnych słów trzeciej zwrotki piosenki „Przybyli ułani”. Tu link, jakby ktoś miał z tą piosenką problem – a jak widzicie, nigdy nie wiadomo, kiedy się może przydać :)

Chudy bardzo chciał ukraść rower zapięty pod Żaczkiem, ale strasznie mu się nie chciało iść w jego stronę i wysyłał was, byście zrobili profesjonalną złodziejską obczajkę i przynieśli mu dwie informacje: jak zapięty jest rower i kto go pilnuje. Za prawidłowe informacje (łańcuch, nikt go nie pilnuje) otrzymywaliście punkty i wskazówkę do następnej stacji.

WSKAZÓWKA:

Aleja Zdrajców – tam na cokołach wystawione są ich ścięte głowy, a naokoło bawią się dzieci. Tam bawił się mały Michael Jordan.

ODPOWIEDŹ – chodziło oczywiście o Park Jordana, a dokładniej – o żywopłotowe kręgi, wśród których stoi pomnik Henryka Jordana, lekarza i społecznika, a od strony Błoń prowadzi do niego aleja z popiersiami różnych ważnych osób. Dodatkową podpowiedzią była nazwa stacji zapisana w waszych identyfikatorach.

Stacja 7. „Jordanizm”

Czekał tam na was Złodziej Rąsia, który – tak jak wy – grał rolę podwójnego agenta, tylko w drugą stronę, a mianowicie: był człowiekiem Cichego Benka, ale podszywał się pod Dobrego Człowieka, by sprawdzić, czy SZR może wam ufać. Rąsia mówił wam, że jest po waszej stronie, że jemu możecie ufać i że Dobrzy Ludzie co nienawidzą kradzieży muszą trzymać się razem. Co ciekawe, mimo wielokrotnego powtarzania informacji w liście zapraszającym do drugiego etapu, tylko 6 drużyn oparło się urokowi Rąsi i utrzymywało, że są w Szajce Złodziei Rowerów. Te drużyny zrobiły to, o co były poproszone, tj. nie wychodziły z roli złodziei, za co otrzymały 0 punktów – zrobiły tak, jak należało. Wszystkie inne drużyny przyznały się, że są Dobrymi Ludźmi, za co Agent Rąsia pokarał ich dwoma minusowymi punktami.

Po wykonaniu zadania Rąsia wysyłał was do następnej osoby na trasie.

WSKAZÓWKA:

„Kolejny Agent czeka na was obok największej sadzawki przy Alei Wieszcza.”

ODPOWIEDŹ: Sadzawka w Parku Krakowskim, przy Alei Mickiewicza (w pobliżu jest jeszcze sadzawka przed Uniwersytetem Rolniczym, ale jest trochę mniejsza niż ta z parku)

Stacja 8. „Manufakturyzm”

Złodziej Żaba, czekający w Parku Krakowskim, miał ze sobą mały czerwony stoliczek z ponaklejanymi 100-złotowymi banknotami (no.. prawie. Te banknoty miały napis „do użytku edukacyjnego” i były z Banku Adamigo.. ) i chciał od was zaległą forsę. 1000 złotych. Skąd wziąć 1000 złotych w dwie minuty? Najprostszym wyjściem było dorysowanie sobie pieniążków, bądź – o czym nikt nie pomyślał – skserowanie ich w jakiejś najbliższej instytucji z kserem. Otwartych punktów w pobliżu nie było, ale jakby ktoś wpadł na pomysł kserowania w pobliskim Kinie Mikro, nie mieli by nic przeciwko..

Tak czy siak, po wykonaniu zadania, Żaba dawał wam kolejny świstek papieru

WSKAZÓWKA:

„Odwieczne pytanie:

czy jesteśmy tylko aktorami odgrywającymi swoje role?

KTO pisze nam scenariusz?

Małe Gzymsy za Radiem Kraków”

ODPOWIEDŹ: trzeba było iść w okolice Teatru KTO, który znajduje się na ul. Gzymsików, zaraz za Radiem Kraków. Tam na ławeczce czekał na was Felek. Ta wskazówka była trudna, ale dla ułatwienia, dzień przed grą dostaliście maila, w którym przypominaliśmy listę fundatorów nagród, wśród których Teatr KTO był na ostatnim, najbardziej zwracającym uwagę miejscu.

Stacja 9. Przegląd

Felek, serwisant SZR, który swoją bazę rozbił na ławeczce, wykonywał przeglądy waszych rowerów poszukując czterech wyznaczników dobrze wyposażonego roweru, bo jak wiadomo, jeździć można na wszystkim, ale pewnych gadżetów po prostu potrzebujemy. Felek sprawdzał czy macie sprawne hamulce, działający dzwonek i czynne lampki rowerowe. Za obecność tych czterech rzeczy przyznawał punkty. A potem wręczał mapę, pokazując dokładnie gdzie jesteście i trasę, którą macie się poruszać (jej nazwa to Młynówka Królewska), by dotrzeć do kwatery SZR. Na tej trasie trzeba było spotkać 3 agentów, nikt nie wie gdzie, ale gdzieś na pewno są..

Stacja 10. Zabezpieczanie

Na trawce przy placu zabaw siedziała niepozorna dziewczynka, która bardzo lubi chodzić na imprezki, bo na imprezkach ludzie nie zabezpieczają swoich rowerów, co dla niej oznacza łatwe zdobycze. Dziewczyna wiedziała wszystko o zapięciach rowerowych i chciała, byście udowodnili swoją wiedzę o zabezpieczeniach – coś co każdy szanujący się złodziej powinien wiedzieć. Okazało się, że znakomita większość z was znała ich wygląd i nazwy, co znaczy, że jesteście obcykani w zabezpieczaniu – mamy nadzieję, że wykorzystujecie tą wiedzę, żeby mądrze zapinać rower po wejściu do sklepu…

Stacja 11. Sprawność

Na następnej stacji ulokowanej za Kościołem koło Alei Kijowskiej czekała na was Agentka – Wyczynowiec, która miała sprawdzić waszą sprawność i umiejętność podjazdu pod górkę z miejsca na najwyższym biegu.. Przyznaję, byłam przekonana, że ta górka jest wyższa i trudniejsza, bo okazało się, że takie coś to dla was bułka z masłem :)

Stacja 12. Znakowanie

Następna stacja była zawładnięta przez Antka, który kocha drogi rowerowe i zauważył, że na tym odcinku ścieżka oficjalnie jest, a w rzeczywistości nie jest zaznaczona. Był to odcinek Młynówki Królewskiej zaraz za ulica Piastowską. Postanowił więc, że odwalicie za niego brudną i pylącą robotę i narysujecie nowe piękne kolorowe ścieżki. Na tej stacji mieliście się miło uspokoić przed ostatecznym spotkaniem z Cichym Benkiem. Antek brał wasze mapy i różowym flamastrem zaznaczał, gdzie musicie jechać dalej, zachęcał do medytacji i odprężenia przed ostatnią stacją ponieważ tam…

Stacja 13. Rozpracowanie.

Ostatnia stacja zlokalizowana była w Forcie nr 7 na Bronowicach. Jest to miejsce znajdujące się na terenie jednostki wojskowej, więc po trafieniu tam napotykaliście naszą pierwszą Agentkę – Głos Rozsądku, która prosiła was o słuchanie naszych poleceń, gdyż dostaliśmy pozwolenie na wejście tylko do Fortu, a nie na teren całej jednostki wojskowej. Bardzo cieszę się, że nie próbowaliście wypuszczać się gdzieś dalej i że zachowaliście spokój. Następną osobą był Pierwszy Ochroniarz, który witał was słowami: „Cichy Benek tu jest. Żeby złapać Benka, musicie znać hasło. Żeby poznać hasło, musicie najeść się strachu”. Po wejściu na teren fortu, widzieliście 2 osoby: Agenta w okularach kapturze, który był strażnikiem utrudniającym wstęp do pokoju Cichych Benków oraz Agenta na końcu naszej planszy, który bronił wstępu na dalszą część fortu. Zaraz obok ostatniego Agenta znajdowały się drzwi.. A z nich wydobywały się straszne odgłosy.. Po wejściu do ciemnego pomieszczenia, z hukiem zatrzaskiwały się za wami drzwi, robiąc hałas, który aktywował pozostałe dziwne dźwięki, wszystko huczało, piskało, krzyczało, słychać było szaleńczy śmiech i przeraźliwe wycie. Gdy oczy przyzwyczajały się do ciemności, okazywało się, że to miejsce zbudowane jest z pięciu połączonych pomieszczeń – w ostatnim z nich po prawej stronie zapalone było światło, celem tego punktu było jednak pokonać swój strach, wejść do ostatniego, najciemniejszego pomieszczenia po lewej, w którym ktoś latarką zachęcał do poczęstowania się ciastkiem, słowami „poczęstuj się, zjedz… te ciastka leżą tu.. dwa lata..”. Gdy ciastko jadło się uważnie, trudno było przeoczyć kartonik w środku. Podobno była drużyna, która zjadła dwa ciastka, zanim zorientowała się, że w środku coś jest! Na kartoniku napisane było „MISIO-PYSIO”, co trzeba było powiedzieć do Agenta Ochroniarza, który pojedynczo wpuszczał zespoły do tunelu wychodzącego na małe patio. A tam.. imprezka.. Karty, pety, wóda, typowa złodziejska melina, a w niej trzy osoby.. Tylko która z nich jest Cichym Benkiem? W etapie drugim każdy z byłych znajomych Cichego Benka zdradzał wam jeden sekret – kto zapamiętał wszystkie cztery mógł wskazać Benka, a wtedy dwaj pozostali gangsterzy odkrywali swoją prawdziwą tożsamość – byli tajniakami z policji, którzy dzięki wam pojmali Cichego Benka, który był postrachem krakowskich rowerzystów. Pojmali go aż 16 razy!

Tutaj znajduje się relacja fotograficzna z ostatniej stacji http://wolnyrower.blogspot.com/2012/05/szajka-zodziei-rowerow-cichego-benka.html

Już niedługo zobaczymy też film nagrany podczas całej akcji rozbijania szajki Cichego Benka, a tymczasem jego krótka zajawka

To był finał gry. Mam świadomość pewnej wpadki na etapie finału – a raczej zakończenia gry, gdyż założyłam na całość przedsięwzięcia cztery godziny, a od poszczególnych Agentów dowiadywałam się, że duża część grup o godzinie 16.30 była na etapie zapętlenia, ale świetnie się bawią i wyglądają, jakby chcieli jeszcze. Po konsultacji z kilkoma drużynami i Agentami postanowiłam przedłużyć grę o 1,5 godziny – tyle powinno wszystkim zespołom zająć dotarcie do ostatniej stacji. Niestety, nie miałam jak poinformować o tym drużyn, gdyż z wielu przyczyn nie miałam kartki z numerami telefonów do wszystkich. Po maksymalnym odwleczeniu momentu zakończenia, ogłosiliśmy koniec, Agenci zebrali ludzi z trasy i wszyscy razem przyjechali na forty.. Jestem trochę niepocieszona, że nie wszyscy mieli okazję wejść na teren SZR i odczuć ten psychodeliczno-kryminalny klimat, wiem, że ta wtopa była prawdopodobnie największą wpadką tego popołudnia, miał być mocny koniec i nie do końca to wyszło. Mimo tego iż wiem, że to miało wyjść inaczej, jestem w stanie zauważyć plusy tej sytuacji: więcej ludzi mogło – dosłownie – najeść się strachu, oraz podczas tego czekania była okazja do poznania innych zajawionych na rower ludzi, skomentowania trasy, wymienienia się adresami ulubionych serwisów. Z każdą grą miejską trochę tak jest, że jak już się ona zacznie, to mało ktokolwiek ma wpływu na zachowania uczestników – nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkich sytuacji i możliwych myśli tak wielu ludzi. Dobrych Ludzi :) Ja przewidywałam, że pierwsze drużyny na forcie pojawią o 15.15, a ostatnie do 17.00 zdążą złapać Benka. Mam nadzieję, że – mimo wszystkich wpadek – ubawiliście się choć odrobinę i że następnym razem, chcąc przypiąć się za koło do żywopłotu, wspomnicie Cichego Benka i jego mroczną melinę.

Bo na tym etapie mam jeszcze jedną bardzo ważną informację. O ile ktoś doszedł do tej części mojej wypowiedzi a kawa jeszcze nie wystygła. Zaraz po finale dostaliśmy wiadomość o tym, że Gorzki Marian, inny krakowski bandzior, dowiedziawszy się, że Cichy Benek został pojmany (i to kilkanaście razy), postanowił zająć jego miejsce na rynku kradzieży rowerów. Uważajcie więc dalej na swoje dwa kółka, uważajcie też na każde jedno z osobna, na ramę i światełka, licho nie śpi (bo nie ma gdzie!)

Teraz wypada mi tylko utworzyć długą listę osób i miejsc, bez których ta gra nigdy w życiu by nie zaistniała, jesteście najlepsi, Dziękuję za czas, chęci, moc i bezinteresowną pomoc!

Dorotka J. – za wszystko i pomoc w kminieniu, odbieranie nagród i pożyczenie roweru,

Grzegorz M.- za ostateczne rozkminianie, pożyczenie roweru, cięcie i pisanie na komputerze,

Kaban – za pomoc z materiałami, i niezłą manufakturkę pieniędzy!

Wojtek Wanilia – za troskę, pomoc z materiałami i odbieraniem nagród,

Marcin D. – za zabranie mnie do Skawiny autem po książki;

Marcin W. – za kręcenie filmiku z gry, który już niebawem!

Iwona P. – za rower który dyndał na balkonie i dzwonek do dzwonkogry,

Kuba P. – za pożyczenie przyczepki do transportu,

Michał K. – za genialne miejsce na finał zabawy, kawkę, herbatkę i megafon

Asia A. i Wiera Ć – za pomoc w ogarnianiu chaosu, materiałów, ciastek, rowerów, rozpoczęcia i przede wszystkim – za ogromną cierpliwość..

Janek S.- za inspirację, moc, zainstalowanie rowerów, dzwonki,

Miłosz T.– Rąsia – za spokój, bycie aż za dobrym podwójnym agentem, pomoc z przypinką,

Paweł C.– Felek – za moc i wiarę, że możemy wszystko zrobić, wycinanie karteczek i stylizację stacji!

Jarek P. – za pomoc w papierach na wczoraj,

Hubertowi M. – za przygotowanie petycji,

Asia S. – Aktywna Mirka – za ogarnięcie nowych petycji do wysłania władzom!

Magda M. – Umuzykalniona Mariola – za kolorowe dźwięki dla uczestników,

Tomek K. – Obcokrajowiec Alfred – za pomoc mimo braku wody..

Agnieszka Z. – Smutna Ania – za nakręcanie ludzi do robienia śmiesznych rzeczy,

Jarek R. – Chudy – za pomoc w absolutnie ostatniej chwili, i za cierpliwość przy tworzeniu strony internetowej gry!

Alicja R.– Profesora – za spokój i fajną improwizację na stacji,

Aga C. – Wyczynowiec – za brak telefonów podczas gry :)

Antek K. – Ścieżkowiec – za stworzenie nowej krakowskiej drogi rowerowej!

Ewelina P.– Głos Rozsądku – za ogarnięcie szalonych i gotowych do wszystkiego uczestników,

Marcin P. – Pierwszy Ochroniarz – za bycie ostatecznym buforem przed Wielkim Finałem i za zamknięcie tej bramy!

Andrzej Ś – Niebezpieczny Misio – za bycie najbardziej nieugiętym z ochroniarzy,

Karol i Dorota – za najpiękniejszą stację, jaką kiedykolwiek przeżyłam, jesteście najlepszymi psychodelicznymi strachami ever!

Wojtek Wilk – za pilnowanie fortów, trzaskanie drzwiami i psychodeliczny śmiech,

Gosia i Kuba – za akcesoria do meliny złodziejskiej i wkręcenie się w rolę,

i w końcu Karolina P – nasz Cichy Benek – za to, że wytrzymałaś w zimnie i dałaś się tyle razy złapać!

Wypada też wymienić naszych sponsorów, bo gdyby nie oni, gra skończyła by się tylko łapaniem Benka, a tak to mieliśmy jeszcze dla każdego kilka małych nagród:

Les couleurs Cafe

Cafe Culca

Massolit cafe

Mana Mana Cafe

Piwnica pod Baranami

Bill Hickman

Tajemniczy Ogród

Kseero.pl

Copy Center

Roti Roti

Pizza w Nocy Kraków (na grze mieliśmy ich przedstawicielstwo: Pizza w Nocy Racing Team!)

Kino Pod Baranami

Amsterdamer

Bike Belle

Profidea

Magazyn Kultury

Art Factory

Teatr KTO

Na koniec zostawione zostały największe podziękowania… Dziękujemy że przyszliście na naszą grę! To dla was wszystko! Jesteście NAJ-LEP-SI!

Ta gra była pierwszym wydarzeniem towarzyszącym tegorocznemu Świętu Cyklicznemu, świętu wszystkich rowerzystów, na które zapraszamy już 3 czerwca – o godzinie 12.00 spotykamy się na Placu Szczepańskim, by rozpocząć Wielki Przejazd Rowerowy; stamtąd jedziemy na Bulwary Wiślane i tam zamierzamy świętować rower do upadłego! Wszystkie szczegóły ŚC oraz imprezy towarzyszące znajdują się na stronie www.krakow.swietocykliczne.pl

Wszystkich zainteresowanych rowerowymi grami miejskimi zapraszam na comiesięczne rowerowe gry Amsterdamera – mam nadzieję, że każda kolejna rowerowa gra będzie lepsza niż, a najbliższa – już w sobotę: http://www.roweryholenderskie.com/oferta.php5

PS Prawdopodobnie jedyne zwierze na literę H, które da się przewieźć na rowerze to HOMAR.

PSS Jeśli masz jakiś pomysł do zrealizowania, albo chcesz robić jakieś fajne rzeczy – napisz, jesteśmy otwarci na wszelkie propozycję, potrzebujemy też ludzi do realizowania naszych pomysłów, a ponadto mamy mnóstwo znajomych chętnych do kreowania nowych akcji, miejskich, rowerowych, muzycznych, rozrywkowych, poważnych i tych mniej. Najlepsza rzecz, jaką można robić – łączyć ludzi. Najbardziej cieszymy się z tego, że dzięki wam: uczestnikom, agentom, organizatorom, sponsorom – zaistniało coś, co dało choć odrobinę radości każdemu z nas. Uśmiechajmy się do siebie i kolorujmy nasze życie – wszyscy razem mamy moc!

LOVE

Koordynator SDLRSZR

Zapraszamy na Rowerową Grę Miejską „Szajka Dobrych Ludzi Rozpracowuje Szajkę Złodziei Rowerów”, 20 maja, godz. 13:00

Okazało się, że krakowskie kradzieże nie są czynami pojedynczych osób, lecz są one zakrojoną na szeroką skalę akcją Szajki Złodziei Rowerów (SZR). Niestety, Odpowiednie Organy, mimo swojej rzekomej władzy, nie są w stanie unieszkodliwić tej bandy opryszków – tak szeroko rozprzestrzenione są jej witki. Pragniemy zorganizować grupę, roboczo nazwaną Szajką Dobrych Ludzi Rozbrajającą Szajkę Złodziei Rowerów (SDLRSZR). Od naszego tajnego informatora, pracującego dla Odpowiednich Organów wiemy, jak dostać się do SZR i jej bossa, Cichego Benka. Jedyne, czego potrzebujemy to członków grupy! Pomóż nam dorwać Cichego Benka i jego SZR.

Cała akcja zaplanowana jest na niedzielę 20 maja, w godzinach południowych (13-17). Należy się spodziewać wielu emocji, wprost wyjętych z filmu kryminalnego. Takich atrakcji nie przeżyjesz nigdzie indziej!

Jednak NIE NALEŻY spodziewać się rozlewu krwi – członkowie SZR jak ognia boją się wszelkich czerwonych płynów. W gruncie rzeczy nie używają nawet broni. I brzydzą się przemocą. Dlaczego my się ich tak boimy?….

Chcemy, by SDLRSZR działała w zespołach, najlepiej 2-3 osobowych, przemieszczających się na rowerach, gotowych na pełne poświęceń poszukiwanie kryjówki Cichego Benka.

Oprócz korzyści, jaką jest spokój krakowskich rowerzystów, dla zespołów, które rozbroją SZR przewidzieliśmy nagrody (rowerowo – książkowo – kulturalno – kulinarne).

Czy jesteś gotowy na duże emocje wprost z filmu kryminalnego (ale dozwolonego od lat 12)?
Czy jesteś gotowy na spotkanie oko w oko z szefem krakowskiej SZR?

Jeśli tak - zapraszamy Cię na grę miejską!

Termin: 20 maja,
Start: godzina 13,
Miejsce startu: utajnione
Zakończenie gry i rozdanie nagród: godzina 17,
Koszt: 0,00 zł

Zgłoszenia 2-3 osobowych zespołów na rowerach prosimy wysyłać na adres Rowerowa.Gra.Krk@gmail.com. Termin przyjmowania zgłoszeń upływa 17 maja o 23.59 :)

Gra Organizowana jest w ramach Święta Cyklicznego Kraków

PS. Chcesz być lepiej niż inni przygotowany do gry? Polub stronę Mamy DOŚĆ kradzieży rowerów w Krakowie oraz Święto Cykliczne Kraków na Facebooku, tam wszystko może być wskazówką pomocną na trasie… Może, ale nie musi. Nigdy nie wiesz..

PS2 Nie masz roweru, a chcesz wziąć udział w Grze? Odezwij się do nas, mamy niezłe kontakty!

Z corocznej inicjatywy Polskiej Zielonej Sieci, we współudziale Polskiej Akcji Humanitarnej, Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znaj oraz studentów Instytutu Socjologii UJ już w sobotę, 12 maja odbędzie się szósty Światowy Dzień Sprawiedliwego Handlu w Krakowie.

Co jest w planie? Od godz. 13.00 do 18.00 w kawiarni Finka, przy ul. Warszauera 1 organizatorzy zapraszają do:
- spotkania i rozmów przy kawie oraz przysmakach ze Sprawiedliwego Handlu,
- wymienialni ubrań – SWAP (godz. 14.00 – 17.00) – opisany poniżej,
- warsztatu, który pozwoli zrozumieć, jak produkowane są ubrania, zarówno te bardziej, jak i te mniej przyjazne środowisku i ludziom (godz. 15.00 – 16.00),
- ekologicznego kącika zabaw dla najmłodszych (godz. 14.00 – 17.00).

Równocześnie na Placu Nowym na odwiedzających czekać będą stoiska dystrybutorów oferujących produkty ze Sprawiedliwego Handlu.

W promocję idei zaangażują się okoliczne sklepy: Galeria Aruaco, Idea Fix, Młoda Moda, Creme de la Creme oferujące modną odzież wykonaną w sposób bardziej sprawiedliwy i odpowiedzialny, które oferują uczestnikom wydarzenia 10% zniżki oraz gadżety promujące Sprawiedliwy Handel.

W ramach Dnia Sprawiedliwego Handlu odbędzie się także SWAP, czyli bezgotówkowa wymiana ciuchów! Dołącz już teraz na FB.
Kilka zasad SWAP:
- wymieniamy „ciuch za ciuch”,
- ubrania przynosimy czyste i w dobrym stanie,
- w miarę możliwości przynosimy własne wieszaki,
- przychodzimy z obowiązkowym uśmiechem na twarzy, otwarci na zmianę i świetną zabawę,

Impreza swapowa to wspaniały sposób, aby znaleźć nowego właściciela dla rzeczy, które już nie są nam potrzebne, okazały się być nieudanym prezentem, czy po prostu nie pasują rozmiarem. Zamiast zakurzone w szafie, odzyskają swój blask na nowo, a wszystko ekologicznie, tanio i w przyjemnej atmosferze!

W latach 1878-80 prezydent Mikołaj Zyblikiewicz stawiając sobie za cel kontynuowanie działalności zapoczątkowanej przez prezydenta Józefa Dietla, realizował wiele jego zamierzeń. W ramach porządkowania miasta zasypano wtedy koryto Starej Wisły, a w jej miejsce wytyczono ulicę Dietla.

Przestrzeń ulicy Dietla zmieniała się wraz z rozwojem miasta i wzrostem drzew. Dziś mógłby tam być całkiem przyjemny park, gdyby nie nadmierny ruch samochodowy. Dlatego uznaliśmy, że czas na zmianę charakteru ulicy. Tym razem powinna ona uwzględniać interes mieszkańców kamienic, przedsiębiorców, ale także i każdego z nas – obywatela i obywatelki miasta. Zmiana jaką zaproponujemy wpisuje się w nowoczesną politykę nowczesnych miast europejskich. Miast, które ludzi i ich potrzeby stawiają na pierwszym miejscu, proponując dobre i skuteczne rozwiązania dla wszystkich dotychczasowych użytkowniów zmienianej przestrzeni.

Chcesz poznać wizję Nowej Dietla? Przyjdź do Bunkra Sztuki w czwarek, 26 kwietnia o g. 18.30.

W cyklu Po kapitalizmie, w module miasto pokażemy Wyższą kulturę mobilności, czyli ulicę Dietla jako bulwar.

Program pikniku:

+ Tallbike jousting – pojedynki na kopie na wysokich rowerach
+ Darmowy warsztat rowerowy+ Flat Track Race – ustawka przed wyścigiem na tynieckim płaskim torze
https://www.facebook.com/events/325603857500671/+ Rowerowe potwory czyli zaklinanie złomu za pomocą spawarki i śrubek
+ Wegański piknik odbywający się w ramach imprezy Tydzień Weganizmu na Sportowo!
http://www.krakow.viva.org.pl/
http://www.facebook.com/events/192909140819805/
+ Malowanie huśtawek które później zawisną na pobliskim osiedlu
+ Rowerowe szranki bez brania jeńców (Aleja śmieci, Kanapka itd.)
+ Dj`s

Impreza zacznie się o godzinie 14:00. Wejście jest oczywiście darmowe.

21.04 (sobota)
Fort Numer 7
ul. Rydla 54, Kraków

W połowie lutego 2012 roku otrzymaliśmy informację, że dzięki zaangażowaniu Działu Pozyskiwania Funduszy Europejskich i Działu Zarządzania Obiektami Kubaturowymi i Ścieżkami Rowerowymi w ZIKiT udało się i Gmina Kraków zgłosiła do konkursu projekt nazwany Poprzez naturę poznajemy kulturę – rozbudowa szlaku rowerowego wzdłuż Wisły w Krakowie. Jego celem jest utworzenie nowego produktu turystycznego w postaci szlaku rowerowego wzdłuż Wisły w Krakowie. We wniosku przeczytać można m.in.:

Utworzenie szlaku, pozwoli na osiągnięcie założonego celu projektu jakim jest budowanie pozytywnego wizerunku Małopolski jako regionu atrakcyjnego turystycznie w kraju i za granicą. (…) Trasa szlaku prowadzić będzie od opactwa Benedyktynów w Tyńcu do Kościoła św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela, wraz z przylegającym klasztorem Sióstr Norbertanek na Salwatorze w dzielnicy Zwierzyniec. Łączna długość szlaku wyniesie około 7,9 km. Zakres rzeczowy projektu obejmuje:

 

• Utworzenie turystycznego szlaku rowerowego wzdłuż rzeki Wisły łączącego opactwo Bernardynów w Tyńcu z Kościołem św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela z przylegającym klasztorem Sióstr Norbertanek na Salwatorze. Szlak sąsiaduje z licznymi zabytkami oraz atrakcjami turystycznymi m.in. Eremem Kamedułów na Srebrnej Górze, zabytkowymi budynkami Wodociągów Krakowskich (Zakład Uzdatniania Wody na Bielanach), Bulwarami Wiślanymi, Zamkiem w Przegorzałach, Fortem Krępak, Lasem Wolskim, rezerwatami przyrody „Skałki Przegorzalskie” oraz „Bielańskie Skałki”, jak również ośrodkiem sportu i rekreacji Kolna;
• Budowę brakujących fragmentów ścieżki rowerowej stanowiących uzupełnienie powstającego w ramach projektu szlaku rowerowego na łącznym odcinku ok. 2,8 km;
• Oznakowanie turystycznego szlaku rowerowego wraz z promocją produktu turystycznego;
• Montaż stojaków na rowery zamontowane na początku i końcu szlaku.

(…) Materialnym efektem projektu (produktem projektu) będzie ok. 7,9 km oznakowanego turystycznego szlaku rowerowego w tym przebudowa ok. 2,8 km trasy rowerowej na odcinku od Salwatora do Mostu Zwierzynieckiego (rejon ul. Wioślarskiej) oraz od Mostu Zwierzynieckiego do obwodnicy Przegorzał (rejon ul. Jodłowej). Ponadto powstanie kompleksowa infrastruktura turystyczna:

• oznakowanie szlaku (drogowskazy kierujące do sąsiadujących ze szlakiem atrakcji turystycznych) oraz tablice informacyjne umieszczone na początku i końcu szlaku;
• stojaki na rowery zamontowane na początku i końcu szlaku.

 

(…) Całkowite wydatki związane z realizacją projektu wynoszą
4 150 246,20 PLN. Wszystkie planowane do poniesienia wydatki w ramach projektu stanowią koszty kwalifikowane. Wnioskowana wartość dofinansowania ze środków EFRR wynosi 3 112 684,65 PLN, tj. 75% kosztów kwalifikowanych projektu. (…)

Projekt będzie realizowany w latach 2012 – 2013.

Jak informuje Monika Lewińska z Punktu Informacyjnego Funduszy Europejskich przy
Urzędzie Marszałkowskim Województwa Małopolskiego:

Etap oceny formalnej do Działania 3.1 Schemat C w ramach MRPO zakończy się w przeciągu 45 dni kalendarzowych licząc od dnia zakończenia naboru wniosków tj. w dniu 29.03.2012 r., a informacja odnośnie wyników tejże oceny pojawi się w na naszej stronie internetowej (w zakładce: wyniki konkursu) najpóźniej dnia 8 kwietnia 2012 roku.

 

Pozostaje trzymać kciuki za sukces krakowskiego projektu, zwłaszcza, że konkurencja jest niemała – w ramach naboru złożono 62 wnioski aplikacyjne na łączną kwotę: 149 859 941,97 zł wnioskowanego dofinansowania, gdy tymczasem wysokość środków zarezerwowana na dofinansowanie jest ośmiokrotnie mniejsza i wynosi 18 250 505,25 zł.

W konkursie Masa Znajomych wygrywa osoba, która ściągnie na masę najwięcej swoich kolegów i koleżanek. Nagrodą jest bon do serwisu rowerowego Vario-Bike. Oto regulamin konkursu:

Drodzy Uczestnicy,

począwszy od marca rozpoczynamy „nową świecką tradycję” – konkurs z nagrodą dla osoby, która przyprowadzi na Masę najwięcej przyjaciół. Masa to przede wszystkim ludzie i fajna zabawa, podzielmy się więc radością wspólnej jazdy ze swoimi znajomymi. Marcowa nagroda to kupon rabatowy o wartości 100 zł na wiosenny przegląd roweru.

Zasady konkursu:

1. Nagrodę otrzymuje uczestnik Krakowskiej Masy Krytycznej, który w danym miesiącu przyprowadzi najwięcej znajomych i spełni inne wymogi regulaminu.
2. Przed masą należy zgłosić się do organizatorów wraz ze wszystkimi przyprowadzonymi znajomymi
3. Organizatorzy mają prawo weryfikować, czy znajomi to znajomi
4. Jeśli co najmniej dwóch uczestników zgłosi się z równą, najwyższą liczbą znajomych, przyznanie nagrody odbywa się w drodze losowania.
5. Nagroda przyznawana jest w trakcie przejazdu, po sprawdzeniu czy uczestnik wraz ze znajomymi faktycznie biorą udział w masie.

Fundatorem nagrody jest warsztat Vario-Bike Serwis z ul. Józefińskiej 4.

Zapraszamy także do udziału w konkursie na najlepsze wiosenne przebranie! Rowerzysta i rowerzystka o najciekawszej, najbardziej wiosennej kreacji otrzymają od nas jedyne w swoim rodzaju szprychówki zwycięzcy, by dumnie przyozdobić swój rower. Taka szprychówka może okazać się przepustką do telewizji ;) Wyboru Najbardziej Wiosennego Rowerzysty oraz Rowerzystki dokona niezależna Komisja w znakomienitym składzie.

Ponadto nasz masowy grafik – Dominik Przygodzki – narysował plakat masy:

Zachęcamy do drukowania plakatu i rozwieszania go w pracy, szkole, a przede wszystkim – w miejscach gdzie spotykacie dużo rowerzystów!

Komisja Dialogu Obywatelskiego ds. Rewitalizacji Nowej Huty zaprasza na spotkanie poświęcone krakowskiej spalarni odpadów komunalnych. Spotkanie odbędzie się 26 stycznia 2012 roku (czwartek) o godz. 17.00 w Klubie Technika NOT, os. Centrum C 10.

Temat spotkania to „Niepokoje i protesty społeczne związane z lokalizacją i promocją spalarni odpadów komunalnych na terenach Nowej Huty”. Dla przypomnienia jest to inwestycja miejskiej pod pełną nazwą Zakład Termicznej Utylizacji Odpadów Komunalnych, której inwestorem jest Krakowski Holding Komunalny S.A. (KHK). Z mojej oceny, zakład, który ma powstać, nad wyraz przedwcześnie na stronach internetowych KHK, od wielu miesięcy zwany jest ekologicznym.

Niemniej program zapowiada się interesująco i przewiduje następujące wystąpienia:
- prezentację materiałów eksperckich dotyczących lokalizacji zakładu przez dra Kazimierza Walasza,
- prezentację stanowiska Stowarzyszenia Zielona Mogiła,
- uwagi praktyka i eksperta gospodarki odpadami komunalnymi pana Mieczysława Jakubowskiego,
- stanowisko przedstawiciela Rady Miasta Krakowa, radnego, pana Włodzimierza Pietrusa,
- aspekt ekonomiczny inwestycji – uwagi eksperta,
- prezentację społecznego monitoringu polskich spalarni odpadów.

Na spotkanie zostali zaproszeni liczni przestawiciele jednostek i instytucji zajmuących się działaniami mającymi wpływ na środowisko naturalne oraz jednostki administracji publicznej. Wśród zaproszonych znalaźli się: RD XVIII, radni RMK, dyrekcja WKŚ UMK, KHK, WFOŚiGW w Krakowie, RDOŚ, WIS, UM, UW oraz BOŚ. Tak liczne grono administracji ma szansę zapewnić bardzo ciekawą, a nie wykluczone, że i emocjonującą wymianę zdań podczas dyskusji, która odbędzie się po części merytorycznej spotkania.

W kwietniu 2011 namawiałem parę osób, żeby zaczęły regularnie jeździć do pracy na rowerze. Rok się skończył, minęło 8 miesięcy, oto relacja i podsumowanie, co z tego wyszło.

Z pięciu nagabywanych osób dwie w ogóle nie podjęły wyzwania – jedna dojeżdża kilkadziesiąt kilometrów więc ok , druga przymrużyła jedno oko i nic nie odpowiedziała. Później się okazało, że to znaczyło – „nie, dziękuję” ;-) Trzecia osoba zrezygnowała po dwóch wiosennych miesiącach i ośmiu przejażdżkach twierdząc na zmianę – że za zimno, że za gorąco, że pod górę, że w dół i w końcu – koronny argument zakończył dyskusję, że nie po to ma samochód żeby rowerem jeździć. Co ciekawe rzecz rozbijała się o dystans około 3km, na którym podróż rowerem trwała krócej niż samochodem…

Czwarty bohater opowieści jeździł przez wiosenne miesiące aż do czerwca ale w wakacje czasy przejazdu samochodem w Krakowie tak się skróciły, że przez kolejny kwartał przyjechał jednośladem już tylko 2 razy. A we wrześniu ukradziono mu wysłużonego górala, na którym jeździł i to był dla niego koniec rowerowego epizodu w minionym roku.

Kolejna osoba dołączyła do grona miejskich rowerzystów dopiero w sierpniu ale tak się spodobało, że jeździ do dzisiaj. Niezależnie od pogody! W grudniu nawet wygrała naszą małą rywalizację, kto w danym miesiącu częściej przyjedzie do pracy na rowerze :) Zmiana komunikacji miejskiej na jednoślad zaczęła w tym przypadku procentować podwójnie w październiku, gdy zaczął się rok akademicki. Dojazd do kampusu UJ, w sytuacji gdy Ruczaj stał sparaliżowany przez drogowców poszerzających ulice i stawiających las ekranów akustycznych, dawał codziennie oszczędność około godziny. A przecież, pomijając wszystko inne o czym często tu piszemy, jaki rower jest cool – czas, to pieniądz.

No i na koniec ja – przecierający codziennie szlaki rowerowe północnego Krakowa (DDR tu nie doświadczysz) – namówiony ongiś przez sprawnie stojące w korkach 114 i 139…

Łączna liczba przejazdów do i z pracy w kolejności wymieniania osób i odległość z domu do pracy:
1/ 8   (ok 3 km)
2/ 26  (ok 6 km)
3/ 68  (ok 2 km)
4/ 102  (ok 6,6 km)

Oczywiście na bazie powyższych można sumować, mnożyć, dzielić i liczyć oszczędności, ile kasy kto zaoszczędził na paliwie lub biletach MPK, ile mniej CO2 zostało wyemitowane, ile smogu każdy łyknął itd., itp.

Zachęcam Was do takiej partyzantki w 2012 roku w szkole/studiach/pracy. Nigdy nie wiadomo kto złapie rowerowego-transportowego bakcyla!

Zbliża się zima – najwyższy czas pomyśleć o przyszłorocznej edycji ŚC! :)
Pierwsze spotkanie organizacyjne to burza mózgów i wstępne przymiarki do stworzenia ekipy organizacyjnej 2012.

Święto Cykliczne jest festiwalem roweru miejskiego i nowej kultury moblilności. Ma na celu popularyzację roweru jako środka codziennego transportu. Odbywa się co roku na początku czerwca.

ŚC organizujemy społecznie. Jak co roku potrzebujemy chętnych do współtworzenia tego wydarzenia. Jeśli chcesz dołączyć do nas – przyjdź na spotkanie – burzę mózgów!

Spotkanie odbędzie się w piątek, 9 grudnia o 17:00
„Pod Kopułą”
ul. Stradomska 27/15

Więcej o zeszłorocznym festiwalu tutaj

W listopadzie, z uwagi na mniejszą frekwencję, pojedziemy bez obstawy Policji. Jak przystało na klasyczną masę krytyczną nie mamy wcale ustalonej trasy, ani też osoby która nas poprowadzi (: Prosimy tylko o zabranie oświetlenia oraz szacunek dla wszystkich uczestników ruchu. Przyda się także więcej chętnych do służby porządkowej. Wraz z autorem szprychówki, Dominikiem Przygodzkim przygotowaliśmy także małą niespodziankę, która zwiększy Waszą widoczność na drodze.

Czy wciąż jeszcze myślisz, że ruch rowerowy na zimę zamiera? Jeśli tak, to rzuć okiem na kilka ciekawych nowości ze świata miejskich rowerów.

Wolny rower - nowo powstały blog naszego masowego kolegi Marcina. Jak mówi sam autor:

Wolny Rower poniekąd wpisuje się w nurt miejskiego szyku rowerowego, jednak nie ma to być tylko typowy blog „cycle chic”. Większość wpisów ma dotyczyć obserwacji stylu miejskich rowerzystów. Ma pokazać, że rower choć pojazd powolny, jednak często okazuje się o wiele szybszy i wygodniejszy niż inne środki transportu miejskiego.
Bez wątpienia w Krakowie popularność roweru, jako codziennej formy komunikacji rośnie coraz szybciej. Warto przyjrzeć się temu, dlaczego coraz więcej osób przesiada się na rower, gdzie i jak jeździ.

Kalendarz Cycle Chic 2012 – piękna ozdoba Twojego domu i biura, a także wymarzony prezent dla zaprzyjaźnionego cyklisty. Kalendarz kosztuje 30 zł + koszt przesyłki, a zamówienia można składać na adres swieto.cykliczne na gmail.com.

Rowerowa baza absurdów – dla tych, którzy chcą trochę pomęczyć Zikit. Wbrew pozorom to całkiem dobra zabawa, no i kupa śmiechu, gdy czyta się tłumaczenia urzędników (;

Projekt szprychówki: © Dominik Przygodzki, foto: malypalecbuddy

Pierwszym z nich jest lampion. Można go zamontować do bagażnika, bądź umieścić w koszyku. Lampion musi być odporny na pęd powietrza, no i przede wszystkim bardzo ładny.

Autorem całej dziadowskiej idei jest Janek. Zastaliśmy go podczas kombinowania worka po ziemniakach na piątkowy przejazd:

Po pierwsze dziadowska masa krytyczna świetnie brzmi. Po drugie jest wyluzowana i mam nadzieję, że uaktywni kreatywność uczestników. Po trzecie odwołuje się do pięknej i zapomnianej tradycji polskiej, trochę na siłę przysłoniętej ostatnio tandetnym i zapożyczonym halloween. Cudze chwalicie, a swego nie znacie!

Własne pomysły przedstawia także Ania, uczestniczka masy:

Wszyscy jak mogą przebierają się za dziada (do wyboru krucze skrzydła, Zosia z barankiem (ta co kwietny ma wianek, a w reku trzyma badylek), widmo złego szlachcica, anioły, wieśniaki i oczywiście Guślarz)! :)

W internetowym głosowaniu postawiliście na trasę przez Podgórze. Jego mroczne zakamarki odkryjemy już w najbliższy piątek, ruszając z Rynku Głównego o 18:00. Spotykamy się pod pomnikiem autora Dziadów, Adama Mickiewicza.

Przypomnienie o zabraniu oświetlenia to już czysta formalność (: Jak wiadomo masowicze nie mają z tym problemu. Wciąż szukamy osób chętnych do przejazdu z planszami, zabezpieczania masy w ramach służby porządkowej oraz rozdawania przechodniom ulotek.

Jak donosi Kuba, obecny opiekun przyczepki, udało się poczynić dość znaczące postępy w jej modernizacji. Jeśli chcesz zobaczyć przyczepkę w nowej, świecącej odsłonie, to przyjedź na masę! Pojedzie z nami także długo niewidziana riksza. Zapraszamy wszystkich właścicieli nietypowych rowerów do wspólnego przejazdu przez miasto!

A po powrocie na Rynek zapraszamy do klubu Betel (pl. Szczepański) na pomasowe spotkanie. W planie mamy m. in. fantastyczną prezentację nt. krakowskiej masy krytycznej oraz film o historii mas w USA. Warto przyjść, by lepiej się nawzajem poznać (:

foto: JalilArfaoui projekt logo: © Dominik Przygodzki

Kancelaria Prezydenta RP poinformowała niedawno, że projekt zadaje się być zarzucony. Jednak robiąc solidną (jak na rowerzystę miejskiego!), bo 70-kilometrową pętlę wokół Jeziora Goczałkowickiego natknąłem się na najbardziej efektowny, jak dotąd, element projektu Wiślanej Trasy Rowerowej – jej logo. Mała tabliczka na drzewie informowała, że właśnie jadę po WTR. Czyli jednak coś udało się zrobić. Jak dużo? Tego pewnie na razie w Polsce nie wie nikt, bo pracę u podstaw mieli zacząć marszałkowie województw i na podstawie studium dla każdego województwa opracowany miał być dalszy plan działania.

W sprawie interweniował poseł Łukasz Gibała, wielki przyjaciel rowerzystów, którego namawiam żeby przygarnął projekt WTR i w przyszłej kadencji sejmu doprowadził do realizacji. Do marszałków nadwiślańskich województw, a także Ministra Sportu i Turystyki skierował interwencję poselską, która pozwoli ustalić, co z wielkich planów udało się, jak dotąd zrealizować:

Szanowny Pan
Adam Giersz
Minister Sportu i Turystyki

INTERWENCJA POSELSKA
w sprawie realizacji projektu budowy
Wiślanej Trasy Rowerowej

W ostatnich dniach czerwca zwrócili się do mnie, jako posła na Sejm RP, przedstawiciele organizacji działających na rzecz rozwoju komunikacji rowerowej, z prośbą o uzyskanie informacji w sprawie postępów przy realizacji projektu budowy Wiślanej Trasy Rowerowej.

Pozwolę sobie przypomnieć, że 20 maja 2009 r., podczas spotkania u Marszałka Sejmu RP, Przewodniczącego Honorowego Komitetu Budowy Wiślanej Trasy Rowerowej, podpisany został list intencyjny w sprawie przystąpienia do realizacji WTR jako narodowego produktu turystycznego. Uzgodniono wówczas powołanie przez osiem województw, przez które przepływa Wisła, Zespołu Roboczego oraz Rady Programowej, w skład której weszli marszałkowie tych województw i członkowie Komitetu Honorowego Budowy WTR. Poszczególne województwa powinny w związku z tym przeprowadzić audyt obu stron Wisły, w wyniku którego wytyczone zostałyby trasy rowerowe.

Jako wiceprzewodniczący Parlamentarnej Grupy ds. Rozwoju Komunikacji i Turystyki uważam, że budowa WTR przyczyni się do promocji Polski w Europie, a także znacząco pobudzi gospodarczo obszar o długości ponad 1000 km, dlatego bardzo zależy mi na realizacji tego przedsięwzięcia. Proszę zatem o informację, na jakim etapie, po ponad 2 latach od podpisania wspomnianego wyżej listu intencyjnego, znajduje się projekt budowy Wiślanej Trasy Rowerowej.

Łukasz Gibała
Poseł na Sejm RP

Zobaczymy, co z tego (dobrego!?) wyniknie. A, że pomysł naprawdę zasługuje na uwagę władz centralnych niech świadczą dwa obrazki z niedalekiej przeszłości.

1/W miniony weekend razem z Marcinem Hyłą zadaliśmy sobie nieco trudu policzenia rowerzystów korzystających z krakowskiego odcinka WTR. W październikowy weekend, na godzinę przejeżdżało przez naszą „bramkę” ok 400 rowerzystów, co daje ok 4 tys osób na dobę. Na początku września, na Trasie Tynieckiej przeprowadzono podobne badanie i wyliczono, że było 600 rowerzystów na godzinę w upalne niedzielne popołudnie.

2/Sierpniowy weekend, wycieczka rowerowa przełomem Dunajca od Szczawnicy do Czerwonego Klasztoru i dalej do Sromowców. Na ciągu pieszo-rowerowym roi się od rowerzystów. To co działo się na tej przepięknej trasie jest trudne do opisania. Ale właśnie „roiło się” to najtrafniejsze sformułowanie. Prawdę mówiąc współczułem pieszym, bo przy takim natężeniu ruchu rowerowego spacer nie był już przyjemnością.

Taka popularność wśród rowerzystów nielicznych jak na razie, już udostępnionych, rekreacyjnych tras rowerowych cieszy ale też nastraja do refleksji. Gdyby tras było więcej, a m.in. to przyświeca projektowi WTR, znakomicie podniosłaby się dostępność miejsc do aktywnego wypoczynku dla rowerzystów w całej Polsce.

Przypomnijmy raz jeszcze – w tym miesiącu w konkursie startowały 4 trasy. Zwycięska trasa poprowadzi nas ulicami jednokierunkowymi, które stanowią ważną barierę w codziennym poruszaniu się po mieście. Jedynie na kilku z nich doczekaliśmy się kontrapasów.

Drugie miejsce zajęła ambitna, ale i dość długa trasa do Nowej Huty. Wobec bardzo dużego poparcia dla tej trasy zostanie ona ponownie poddana pod głosowanie na wiosnę, gdy aura na powrót będzie sprzyjać dłuższym wycieczkom. Daleko za dwiema pierwszymi propozycjami uplasowały się natomiast trasy wiślana oraz wokół II obwodnicy.

Oto nasze postulaty związane z wrześniową masą:
- otwarcie kontrapasów m. in. na całej ul. Racławickiej, Lea, Szczepańskiej
- uwzględnienie w budżecie 2012 przebudowy skrzyżowania Łobzowska/Siemiradzkiego w celu wprowadzenia kontrapasa
- budowa śluzy rowerowej pod Jubilatem.

Przypominamy, że wrześniowa masa otwiera jesienny sezon rowerowy. Dlatego uczulamy, by nie zapominać o obowiązkowym oświetleniu roweru, zarówno na masie jak i na co dzień. Oświetlony rower to bezpieczniejszy rowerzysta.

W tym miesiącu w naszym przejeździe uczestniczyć będą ratownicy R2. Mamy też informację z biura posła Gibały, że pan poseł zamierza pojawić się na Masie. Zapewne nie zabraknie także Łukasza Słoniowskiego. Cieszymy się z coraz większego oddziaływania Masy na opinię publiczną i zapraszamy także polityków z różnych ugrupowań. Masa jest otwarta dla wszystkich, którzy chcą budować dobry klimat wokół roweru.

W tym miesiącu każdy będzie mógł usłyszeć podczas przejazdu swoją ulubioną piosenkę. Propozycje piosenek prosimy wysyłać na adres mavors.wu małpa gmail.com. Zapraszamy także do masowej służby porządkowej. Tradycyjnie pojedziemy w asyście Policji.

Wszystkich wytrwałych oraz świeżo zakręconych masowiczów zachęcamy także do promocji naszej imprezy poprzez:
- plansze z hasłami masy, które można odebrać przed odjazdem. Planszę należy przypiąć do roweru tak, by była widoczna w trakcie przejazdu
- ulotki masy, które należy wydrukować i rozdać spotykanym rowerzystom. Można je także zostawić przy zaparkowanych rowerach.
- masowe wlepki, które umieszczamy w miejscach o dużym natężeniu ruchu rowerowego

Niechaj każdego miesiąca będzie nas coraz więcej! Nie zabraknie słońca, nie może więc zabraknąć i Ciebie!

Obawiamy się, że tego rodzaju bubli może być coraz więcej. Prezydent Majchrowski zlikwidował bowiem Zespół Zadaniowy, w którym nasi wolontariusze czuwali nad jakością nowopowstającej infrastruktury rowerowej.

W tym roku miasto zrezygnowało też z pomysłu zamknięcia jednej z ulic na Dzień bez Samochodu. Tymczasem, jak udowadnia happening Park(ing) Day wybór właściwej ulicy gwarantuje sukces takiego rozwiązania oraz spotyka się z poparciem mieszkańców.

Ten i wiele innych problemów, z jakimi boryka się Kraków będzie tematem wtorkowego spotkania na Małym Rynku. Z naszych prezentacji dowiesz się m. in. jak poruszać się rowerem po Krakowie, czy jakie są perspektywy rozwoju sieci tramwajowej. Spotkanie zakończy prezentacja najważniejszych wniosków wynikających ze Społecznego Raportu nt. Infrastruktury i Polityki Rowerowej Miasta Krakowa, opracowanego dla stowarzyszenia Miasta dla Rowerów.

Zachęcamy do zapoznania się z programem i zapraszamy do udziału w spotkaniu.

foto: rybasso

Zapraszamy na relację z tego niecodziennego wydarzenia.

Bladym świtem na Krupniczej pojawili się zdeterminowani do działania organizatorzy.

Rozpoczęło się ustawianie zieleni, którą tradycyjnie zapewnił Ogród Łobzów…

..a także mebli, które pożyczyliśmy z Naturalnego Sklepiku oraz Dyni.

Oto pierwsze efektywnie wykorzystane miejsce parkingowe. Zamiast jednego samochodu – 6 rowerów i riksza.

Tutaj przy filiżance pysznej kawy toczyły się zażarte dyskusje…

..a tutaj zamiast kolejnej rury wydechowej pojawił się stolik szachowy.

Oczywiście musieliśmy to wszystko jakoś przywieźć. Na szczęście riksza ma niemal nieograniczone zastosowanie, nawet po przewiezieniu naszych gratów nie stała bezczynnie.

Wielofunkcyjny stolik z ławeczką. Można tu było zjeść pizzę, podpisac petycję, bądź po prostu przysiąć na kawę.

Sercem naszego parku była strefa obywatelska z petycją ws. utworzenia strefy pieszej.

Postulujemy, by końcowy odcinek Krupniczej został objęty strefą B (tylko dla mieszkańców) oraz strefą pieszo-rowerową. Parking dla mieszkańców oraz dostawców znajdowałby się wówczas tylko po jednej stronie ulicy, tak by nie utrudniać ogromnego ruchu pieszego.

Nikt, nawet nasi niezwykle zapaleni do pracy aktywiści, nie spodziewał się tak pozytywnego odzewu mieszkańców i przechodniów. Petycje musieliśmy dodrukowywać dwukrotnie, a ich łączna liczba sięgnęła pół tysiąca!

Krakowian nie trzeba wcale nagabywać – oni sami wiedzą, czego chcą. Dbałość o wspólną przestrzeń i dziedzictwo była zawsze silnie wpisana w tożsamość mieszkańców naszego miasta.

W żadnym parku nie może zabraknąć miejsca dla dzieciaków (:

Świnka pogryziona przez komary.

Po południu naszą świeżo odzyskaną przestrzeń publiczną wypełniły dźwięki muzyki.

Ideę Park(ing) Day ochoczo podchwyciły pobliskie lokale. Pizzeria Trattoria da Cesare oferowała pizzę za 10 zł, a najmłodszym dawała ją za darmo. Z kolei Karma częstowała nas kawą. Jak widać ograniczanie nadmiernego parkowania przyniesie korzyści wszystkim – nie tylko pieszym, czy rowerzystom, ale także krakowskiej gospodarce.

Wieczorem nadszedł czas zwinięcia naszego pięknego parku. Ale to nie koniec tej historii – zasiane przez nas ziarno trafiło na podatny grunt, a pomysł ucywilizowania Krupniczej okazuje się strzałem w dziesiątkę. Zebrane petycje trafią na biurko prezydenta Trzmiela, który jak mamy nadzieję nie pozostanie obojętny na głos mieszkańców.

A zatem do zobaczenia na nowej Krupniczej!

foto:
Gosia Małochleb (lic. CC-BY-NC), Anuszka Łachowska, Justyna Bąkowska, Jakub Stępak, Piotr Ulatowski, Marcin Piotrowski. Dziękuję za zdjęcia!

Tego samego dnia rozpoczyna się także Europejski Tydzień Zrównoważonego Transportu. Ciekawie zapowiada się m. in. piątkowa prezentacja o pierwszym w Polsce Planie Mobilności dla Politechniki Krakowskiej.
Z kolei we wtorek, 20 września na Małym Rynku pojawi się namiot promujący zrównoważony transport. Zapraszamy do wysłuchania prezentacji nt. poruszania się rowerem po Krakowie, rozwoju sieci tramwajowej oraz przeglądu krakowskich wydarzeń rowerowych. Namiotem opiekuje się fundacja Partnerstwo dla Środowiska.

Tydzień zakończy się 22 września Dniem bez samochodu. A już 30 września kolejne wydarzenie – Wrześniowa Masa Krytyczna. Przypominam, że wciąż czekamy na Wasze propozycje tras!

Podsumowując – we wrześniu na pewno nie będziemy narzekać na nudę. Zarezerwujcie czas i do zobaczenia!

foto: efeb

Tak, cykliści świętują na całym świecie. Oczywiście w różnych terminach, ale jak pokazuje powyższe video w podobnej formie. Nowojorska organizacja Transportation Alternatives już po raz czwarty zaprosiła rowerzystów na ichniejsze Święto Cykliczne czyli Tour de Queens. Przyjechało ku mojemu zdziwieniu tylko 2000 cyklistów. Przypomnę, że w 10-krotnie mniejszym od Nowego Jorku Krakowie, 12 czerwca na fantastycznym przejeździe przez miasto było nas ponad 1000. Moim zdaniem mamy powody do dumy, mamy także silną motywację do działania na przyszły rok, by spotkało się nas na Święcie Cyklicznym jeszcze więcej.

Honorowy patronat nad projektem objął ówczesny Marszałek Sejmu, a obecnie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – Pan Bronisław Komorowski. Natrafiwszy na wywiad z inicjatorką całego przedsięwzięcia – Panią poseł Grażyną Staniszewską, zaniepokojony pesymistyczną wymową artykułu postanowiłem zapytać Prezydenta RP, co się dzieje „w temacie”. Prezentuję list wysłany do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jak również odpowiedź, którą otrzymałem kilka dni temu.

Panie Prezydencie!

Zwracam się do Pana z jednej strony z prośbą o udzielenie informacji na temat projektu Wiślanej Trasy Rowerowej, o którym głośno było w minionych latach, a który do dnia dzisiejszego pozostał fantasmagorią – niestety, z drugiej zaś o podjęcie działań dających podstawę do realizacji projektu Wiślana Trasa Rowerowa, czyli jak przypuszczam, skorzystanie z prawa inicjatywy ustawodawczej i przygotowanie odpowiedniej ustawy. Z informacji, jakie znaleźć można w Internecie wynika, że w czasie, gdy był Pan Prezydent Marszałkiem Sejmu RP został Pan Przewodniczącym Honorowego Komitetu Budowy Wiślanej Trasy Rowerowej. Dlatego też kieruję na Pana ręce niniejsze zapytanie i prośby.

Budowa trasy rowerowej, która przebiegałaby z południa na północ wzdłuż Wisły byłaby niewątpliwie poważnym przedsięwzięciem, które wymagałoby też zaangażowania niemałych środków pieniężnych i logistycznych. Pewien jestem, że środki te byłyby inwestycją, która przyniosłaby liczne korzyści – zaczynając od aspektu gospodarczego, przez rekreacyjny, następnie prestiżowy, a kończąc na zdrowotnym.

Realizacja projektu niepodważalnie stanowiłaby koło zamachowe nie tylko dla rozwoju gmin, przez które przechodziłaby trasa, ale wszystkich położonych bliżej lub dalej, a skomunikowanych z WTR. Budowa tej trasy zmobilizowałaby również gminy ościenne do “podłączania się do niej”. Mamy szansę dać impuls dla rozwoju Polski sportowej, jakiego w dziejach naszego kraju jeszcze nie było. Wszak Polska to nie tylko kibice sportowi, ale także ludzie czynnie uprawiający sport. Dajmy szansę nam i przyszłym pokoleniom na realizację marzenia “przejechać Polskę wzdłuż i wszerz na rowerze” – bezpiecznie i przyjemnie.

Innym aspektem, o którym wpomniałem jest aspekt prestiżowy. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, jaką atrakcją na skalę Europy, a może i świata byłaby ta trasa. To byłby “produkt”, którym świetnie można by promować Polskę. W wywiadzie udzielonym miesięcznikowi „Rowertour” nr 10/2010 pani Grażyna Staniszewska mówiła: “Ależ Polska Organizacja Turystyczna już czeka na ten produkt! POT twierdzi, że nic tej skali nie ma do zaproponowania turystom z zagranicy (w kategorii aktywnych form wypoczynku – rzecz jasna)”. Przytoczone słowa mówią same za siebie. Zgadzam się z panią Staniszewską – owszem mamy w Polsce piękne miejsca, które są atrakcyjne i powinny samym swoim istnieniem przyciągać turystów, ale jednak nie przyciągają. Nie potrafimy turystów zachęcić do odwiedzin naszego kraju i przekonać ich do pozostania w nim na nieco dłuższy czas niż weekend. Dlaczego zatem nie użyć takiego magnesu, jakim byłaby WTR?

Na koniec aspekt zdrowotny – czy nie lepiej zapobiegać niż leczyć? W dzisiejszych czasach, gdy króluje siedzący tryb życia coraz więcej osób zdaje sobie sprawę, jak ważne dla naszego zdrowia – prawidłowego rozwoju dzieci i młodzieży oraz zachowania sprawności fizycznej dorosłych jest, by nie “zasiedzieć się”. Ruch, wszelka aktywność fizyczna pozwala zachować zdrowie i dłuższą młodość. Jestem przekonany, że w długoletniej perspektywie czasowej korzyści dla społeczeństwa, ale i budżetu oraz rozwoju państwa byłyby znaczne. Wystarczy pomyśleć o mniejszej liczbie zawałów, chorób układu oddechowego, zwyrodnień stawów, czy kręgosłupa.

Niestety, w dobie walki z “kryzysem” obawiam się, że może być Panu Prezydentowi trudno o zbudowanie woli politycznej wobec tego przedsięwzięcia, mimo, że wola społeczna jest oczywista. Ale bardzo proszę – nie zasłaniajmy się kryzysem – nie wykorzystujmy tego jako argumentu “przeciw”. Odnajdźmy w tej kryzysowej sytuacji szansę na popularyzację roweru nie tylko jako sposobu na rekreację ale także jako środka lokomocji. Czy naprawdę w budżecie centralnym i w budżetach gminnych nie ma pieniędzy na tak ważne, ze społecznego i gospodarczego punktu widzenia przedsięwzięcie? Czy nie po to płacimy podatki, by m.in. była możliwość budowy infrastruktury, która służyć będzie całemu społeczeństwu przez długie lata?

Z przytoczonego przeze mnie artykułu wyłania się jeszcze jeden – mówiąc eufemistycznie – wzbudzający niesmak obywatela fakt  - “Najlepiej byłoby gdyby koordynatorem [projektu WTR] zostało jedno z ministerstw. Niestety, żadne się nie zgodziło – ani Ministerstwo Sportu i Turystyki, ani Gospodarki, ani Rozwoju Regionalnego.” Skoro ministerstwa traktują tę sprawę, jak przysłowiowy “gorący kartofel” (przepraszam, ale trudno to nazwać inaczej), to może trzeba arbitralnie wskazać, które ministerstwo poprowadzi temat i traktując go jak każdy poważny projekt, wyznaczyć dodatkowo ramy czasowe realizacji i budżet. Nie mnie wskazywać źródła finansowania, Pan oraz rząd mają najlepszą wiedzę w tym zakresie, ale czyż nie jest jedną z misji monopolu państwowego Totalizatora Sportowego zbieranie dopłat na rozwój kultury fizycznej? Może pora wykorzystać środki z Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej, a jeśli są niewystarczające zastanowić się nad znalezieniem innego źródła jego finansowania?

Doskonałym przykładem tego, jak popularna mogłaby stać się przedmiotowa Trasa jest Kraków, gdzie zrealizowano trasę wzdłuż Wisły na odcinku ok 12 km; z roweru można podziwiać Wawel, liczne zabytki po drodze, Bielany, krajobraz wzgórz wokół miasta, a także opactwo Tynieckie. Na całej trasie panuje bardzo duży ruch rowerowy – zwłaszcza rano, popołudniami i w weekendy. Jest to trasa, którą mieszkańcy miejscowości podkrakowskich mogą dojechać do centrum na rowerze, a wieczorami i w weekendy stanowi wymarzone miejsce na relaks dla rodzin. Jestem pewien, że amatorów odwiedzenia sąsiednich województw i poznania Polski właśnie z perspektywy WTR nie zabrakłoby.

Panie Prezydencie! Apeluję do Pana, by znalazł Pan na tyle silnej woli, by jako Prezydent RP powrócić do projektu budowy Wiślanej Trasy Rowerowej. Przerwijmy błędne koło, nie dajmy się przekonać argumentom “po co budować, skoro nikt nie jeździ?”. To tak, jakby teraz zapytać “po co budować autostrady, skoro nikt nimi nie jeździ?”. Ale jak mają jeździć, skoro ich jeszcze nie ma – odpowiadam.
Ufam, że moja argumentacja i prośby nie pozostaną bez odpowiedzi i realnego zaangażowania w ten projekt ze strony Pana Prezydenta. Z góry dziękuję w imieniu swoim i wszystkich zainteresowanych tym tematem!

Z poważaniem,
xxx

Odpowiedź przesłana z Kancelarii Prezydenta RP w sprawie Wiślanej Trasy Rowerowej:

Szanowna Panie,

 

Z zainteresowaniem zapoznaliśmy się z Pana uwagami dotyczącymi projektu budowy Wiślanej Trasy Rowerowej(dalej WTR). Dokonaliśmy również kwerendy działań instytucji, które były zaangażowane w ten ambitny plan.

Z analizy dostępnych informacji wynika, że na dzisiaj, projekt budowy trasy rowerowej wzdłuż królowej polskich rzek – Wisły, jest, niestety, zarzucony.

Wydaje nam się, że najlepszą ilustracją obecnego stanu rzeczy w przedmiotowej sprawie jest wywiad, jakiego udzieliła inicjatorka WTR, pani poseł Grażyna Staniszewska na łamach  pisma „Rowertour” panu Jakubowi Terakowskiemu. Pełny tekst wywiadu zamieszczonego na łamach magazynu „Rowertour” znajdzie Pan w linku:

http://terakowski.republika.pl/Staniszewska.html

Istotnie, 20 maja 2009 roku, doszło do podpisania listu intencyjnego, którego patronem honorowym był ówczesny Marszałek Sejmu, pan Bronisław Komorowski. Pozostałymi sygnatariuszami byli m. im.: Danuta Hübner – Komisarz UE, Grażyna Staniszewska – Poseł do Parlamentu Europejskiego, Elżbieta Bieńkowska –  Minister Rozwoju Regionalnego, Prof. Maciej Nowicki – Minister Środowiska, Katarzyna Sobierajska -Wiceminister Sportu Turystyki, Rafał Szmytke – Prezes Polskiej Organizacji Turystycznej, dr Tomasz Sowiński – Prezes Związku Miast Nadwiślańskich. Pełny tekst listu intencyjnego jest dostępny w linku:

http://www.rowery.org.pl/WTR_listintencyjny.pdf

Od rozpoczęcia kadencji Pana Prezydenta Bronisława Komorowskiego nikt nie zwracał się do Głowy Państwa w sprawie objęcie honorowym patronatem przedsięwzięcia realizacji projektu Wiślanej Trasy Rowerowej. Inicjatywa Rady Programowej WTR, której efektem była deklaracja z 20 maja 2009 roku, wniesiona do Marszałka Sejmu RP.

Informujemy, że prośba o objęcie patronatem honorowym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, może zostać rozpatrzona po nadesłaniu pisma do Pana Prezydenta RP wraz z opisem projektu i informacją o organizatorze i terminie przedsięwzięcia.

Chcielibyśmy również wyjaśnić, że ze względu na dużą ilość korespondencji, jaka każdego dnia napływa do Kancelarii Prezydenta i liczbę obowiązków Głowy Państwa, Pan Prezydent nie jest w stanie czytać i odpisywać na wszystkie listy. Natomiast każdy list jest czytany przez pracowników Biura Listów i Opinii Obywatelskich. Sprawy poruszane w korespondecjach są następnie analizowane, a wnioski, opinie i sugestie w niej zawarte są  przekazywane  w ustalonym trybie Panu Prezydentowi w celu ich wykorzystania w podejmowanych decyzjach w ramach posiadanych kompetencji.

Z wyrazami szacunku,
xxx
Biuro Listów i Opinii Obywatelskich

Niestety, jak widać – negatywny wydźwięk wywiadu z Panią Staniszewską nie był przypadkiem. Z mojej strony zwróciłem się do posła Łukasza Gibały z Krakowa, który wiele dobrego zrobił dla rowerzystów -  z prośbą o złożenie stosownej interpelacji i „ratowanie” tej wspaniałej inicjatywy. Osobiście natomiast marzy mi się, by w porozumieniu z wszystkimi krajowymi organizacjami rowerowymi wystosować list otwarty do Prezydenta RP i rządu w sprawie podjęcia zdecydowanych działań na rzecz budowy WTR, zwłaszcza że Budowę Wiślanej Trasy Rowerowej poparło w internecie na stronie informacyjnej już ponad 5 tysięcy osób, a podczas wystawy objazdowej zebranych zostało ponad 9500 podpisów.