Wielki Przejazd Rowerowy ulicami miasta, pokaz mody rowerowej, konkurs fotograficzny, turniej bike polo, wykłady, debaty, pokazy filmów, nauka jazdy na monocyklach, i konkursy dla najmłodszych to tylko niektóre z atrakcji tegorocznej edycji Święta Cyklicznego. Głównym organizatorem festiwalu  jest Inicjatywa Kraków Miastem Rowerów. Zapraszamy wszystkich mieszkańców do udziału w imprezie!

Święto Cykliczne to największy w Polsce festiwal rowerzystów miejskich. Jego celem jest promowanie kultury rowerowej,  promowanie roweru jako najlepszego środka transportu w dużych, coraz bardziej zatłoczonych miastach i integracja, tych którzy na co dzień poruszają się po mieście na dwóch kółkach. W tym roku w ramach współpracy w sieci Miasta dla Rowerów rowerzyści będą świętować w 12 miastach, m.in. w Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Gliwicach i Wrocławiu. W każdym z nich odbędzie się przejazd rowerowy ulicami wyłączonymi z ruchu specjalnie na tę okazję i finał imprezy połączony z licznymi atrakcjami dla uczestników rowerowego święta. W Krakowie Święto Cykliczne odbywa się już po raz trzeci. Jego organizatorami są: Inicjatywa Kraków Miastem Rowerów, sieć Miasta dla Rowerów, Fundacja EkoMost, Federacja Zielonych oddział Kraków.
więcej >>

Na koncert Matthew Millera miałem marne szanse się dostać, bo bilety na artystę znanego szerzej jako Matisyahu, wyprzedały się na dwa tygodnie przed występem zamykającym Festiwal Kultury Żydowskiej. Krakowski, a precyzyjniej kazimierski koncert, w odróżnieniu od tego dzień wcześniej w Gdyni, był akustyczny i znacznie bardziej kameralny, co najlepiej oddaje komentarz Manoli do relacji z wydarzenia :

och! jaki uśmiech! pozazdrościć takiego eventu, na pewno przeżycie na długo, i ta o wiele mniejsza niż openerowa odległość od widza.

Na potwierdzenie tych słów zdjęcia od exformers.

W tym roku na przykładzie Festiwalu Recyklingu Miasto pokazuje jak naprawdę dba o środowisko i publiczne pieniądze. Pod koniec maja w całym mieście pojawiły się plakaty reklamujące wydarzenie mające uwrażliwiać i prawdopodobnie edukować krakowian w dziedzinie segregacji odpadów, ale również ograniczania ich produkcji w myśl zasady 3R – Reduce, Reuse, Recycle. W tajemniczych okolicznościach impreza dzień przed rozpoczęciem została odwołana i przełożona na nowy termin, 18-20 czerwca. Wydrukowano więc nowe plakaty i ponownie zapłacono za ich rozlepienie.

Za tego rodzaju “gospodarność” w promującej tegoroczny Festiwal (ze skłonnością do festynu) Recyklingu grze Eko-Poly, opartej na pomyśle dobrze znanej gry planszowej Monopoly, krakowskim urzędnikom należy się handikap. W przeciwnym razie mieliby poważne problemy z ukończeniem gry.

Za tego rodzaju marnotrawstwo papieru i pieniędzy narasta we mnie ekoagresja, którą najchętniej wyzwoliłbym rozbijając butelki o wewnętrzne ściany kontenera wyklejonego wizerunkami odpowiedzialnych za Festiwal Recyklingu urzędników.

Czym róźnić się będzie organizowany za 500 tys. złotych tegoroczny 8. Festyn Recyklingu (18-20 czerwca) od wcześniejszych edycji? Plakatem i cyfrą niemiłosiernie wyliczającą kolejną porażkę Urzędu Miasta Krakowa, któremu, o czym pisałem rok (7. edycja) i dwa lata temu (6. edycja), nie tyle brakuje kreatywności, co zwykłej zdolności obserwacji i zainteresowania tematem.

O przepraszam, festyn zwany festiwalem recyklingu w swym ubogim programie, gdzieś pomiędzy wymianą odpadów na sadzonki a koncertem, oferuje tajemniczą rozrywkę w postaci gry Eko-Poly. Znając UMK i jego usilne starania wykreowania spalarni odpadów jako ekologicznej elektrociepłowni wykorzystującej energię zawartą w odpadach komunalnych, inwestycja ta zapewne będzie jednym z najdroższych elementów przygotowanej gry “Eko”-Poly.

Magistrackie traktowanie recyklingu jako zagadnienia nudnego, przez chwilę, ale tylko przez chwilę, w trakcie lektury artykułu Miażdżąca idea: agresja przyjazna dla środowiska, wydało mi się bardzo światowe. Kiedy przeczytałem “Recycling’s so boring,” (Recykling jest taki nudny) wyobraziłem sobie prezydenta Majchrowskiego wypowiadającego te słowa. Ale kiedy przeczytałem “We tried to make it a little bit more exciting.” (Staraliśmy się sprawić by był bardziej ekscytujący) wizerunek prezydenta rozprysł się jak tłuczona o ścianę butelka. W Krakowie bowiem, w kontekście recyklingu, ekscytujące są jedynie spotkania zwane konsultacjami społecznymi w sprawie wspominanej spalarni.

Natomiast w Nowym Jorku oraz w innych rejonach świata, tych nam bliższych – w Europie Zachodniej, recykling jest pretekstem dla wydarzenia kulturalnego, czy nawet eksperymentu psychologicznego. Glassphemy! – praca Davida Belta, który w ubiegłym roku zasłynął basenem “zrób to sam” z kontenera na śmieci, znów zdobyła zainteresowanie prestiżowego dziennika The New York Times oraz przeciętnego Smitha czy Nowaka. Temu ostatniemu recykling kojarzy się wyłącznie z długą i trudną drogą do kolorowych, czasem spalonych, dzwonów do segregacji.

Dlatego po raz kolejny apeluje do urzędników UMK. Zaproście proszę w przyszłym roku na Festiwal Recyklingu artystów, nawet kosztem włączenia go w program ArtBoom Festivalu.

Kraków i krakowianie, nawet Ci bezpośrednio dotknięci powodzią i jej skutkami, powoli wracają do normalnego trybu życia. Władze miasta otwierają zamknięte jeszcze wczoraj przeprawy mostowe przez Wisłę, a organizatorzy trwającego przecież Miesiąca Fotografii zapraszają na kolejne wydarzenia.

Podobnie jak podczas ubiegłorocznej edycji MFK, tak i w tym roku na ścianie hotelu Astoria, ul. Józefa / ul. Estery / okolice Placu Nowego, w piątek 21 maja od g. 20.30 do 22 odbędzie się plenerowa prezentacja fotokastów Coffee & Bloody Mary. Natomiast w sobotę 22 maja w g. 21–22 w Galerii Camelot i Galerii FIM, ul. Św. Tomasza 17, będzie można obejrzeć fotokasty laureatów i wyróżnionych w konkursie “Newsreportaż 2009″ kategoria Fotokasty.

A co to takiego jest fotokast? W skrócie, to forma łącząca fotoreportaż, video, tekst i dźwięk, w ostatnich latach dosyć popularna, i co dziś najważniejsze, łatwa w rozpowszechnianiu.

60 lat historii Nowej Huty i 300 filmów było inspiracją dla stowarzyszenia KorboTurbina do zorganizowania Nowohuckiego Festiwalu Filmowego, który już 26 sierpnia rozpocznie się w Krakowie. To pierwsza odsłona Festiwalu, który mam nadzieję na stałe zagości wśród imprez organizowanych w Nowej Hucie.

Wydarzenie zapowiada się interesująco. W dniach 26-30 sierpnia w ramach Międzynarodowego Konkursu Filmów o Nowej Hucie będzie można zobaczyć 35 fimów zgłoszonych do konkursu, w tym kilka pokazów premierowych.

Do wzięcia udziału w wydarzeniach Festiwalowych organizatorzy zapraszają zarówno do centrum Nowej Huty, jak i do historycznego cetrum Krakowa. Pokazy filmów odbywać się będą np. w kinie studyjnym Sfinks, ale koncert NH’49-’09 MIASTO IDEALNE – EPICENTRE URBAN SONG odbędzie się na placu przed Barbakanem. Dla pewności co, gdzie i kiedy będzie mieć miejsce w ramach Festiwalu, należy zapoznać się z programem wydarzenia.

Wzniosłą ideę recyklingu w tym roku urzędnicy krakowskiego magistratu postanowili poddać downcycling‘owi. Powtarzana, przetwarzana i wyczerpana formuła imprezy sięgnęła dna.

Tkwiący w przekonaniu, że wszystko robią najlepiej, biurokraci z UMK, nie potrafią wyjść poza obieg myślenia o odpadach, w kategoriach wymiany sadzonek za surowce wtórne. Wymianki takie nie są niczym złym, ale ponieważ są organizowane przy okazji każdej imprezy tematycznie związanej ze środowiskiem i jego ochroną, zwyczajnie stały się nudne. Co najgorsze, odnoszę wrażenie, iż wymianki mocno rozmywają przekaz jaki festyn, a tym bardziej festiwal recyklingu, powinien nieść do Krakowian.

Pisałem to już przy okazji wcześniejszych edycji. Jeszcze w 2007 roku do budowy Bramy Floriańskiej użyto 80 tys. NOWYCH szklanych butelek. Rok później na szczęście wycofano się już z marnowania surowców, ale w zamian urzędnicy wymyślili jeszcze większy rozpraszacz – Piknik Balonowy.

O podstawowej zasadzie 3R, w której recykling jest na szarym końcu, po znacznie ważniejszych R odnoszących się najpierw do redukcji ilości produkowanych przez każdego odpadów, a następnie ponownego użycia surowca, urzędnicy być może wiedzą, ale nie wiedzieć czemu, nigdy o niej publicznie nie mówią. Czy to brak odwagi, czy wyobraźni, a może forsującemu za spalarnią magistratowi koncepcja 3R wcale nie jest po drodze?

Dostrzegam oczywiście drobne starania o poprawę jakości festiwalu, jak choćby nieudolne wykorzystanie mojej propozycji zaproszenia do wykonania instalacji z odpadów artystów. Urzędnicy poszli na skróty, zaprosili dzieci i wyszło jak zwykle – nieciekawie i sztampowo.

Maj bez wątpienia jest miesiącem nie tylko fotografii, ale przede wszystkim jest miesiącem festiwali. W tym roku po raz pierwszy w Krakowie od kilku dni trwa, być może słabo zauważalny, nie mniej jednak wyjątkowy, Festiwal Kreatywności. Do 30 maja zainspirowani przez Parlament Europejski, który ogłosił rok 2009 Europejskim Rokiem Twórczości i Innowacji, organizatorzy festiwalu – Grupa Edukacyjna OTE Kangur – mają w programowej ofercie kilka frapujących punktów. Jednym z nich są warsztaty ekspresji twórczej. Na te zajęcia niestety brak już wolnych miejsc, ale można za to zapisać się na warsztaty kuglarskie prowadzone przez znanych mi aktorów Teatru Figur. To tylko wybrane wydarzenia dnia teatralno – literackiego.

Czwartek, 28 maja, dzień innowacji, to m.in. mini sesja twórczości, czyli rzecz o przekształcaniu i zamienianiu. Natomiast w piątek będzie Wielka draka, czyli twórcze zmiany w grodzie Kraka. Na warsztatach od g. 17.30 do 20.30 w Instytucie Psychologii UJ przy al. Mickiewicza 3 oraz na Wydziale Humanistycznym AGH przy ul. Gramatyka, przy użyciu specjalnych, twórczych technik, uczestnicy pod okiem trenerów będą próbowali urealnić wybrane wcześniej pomysły udoskonalenia życia Krakowian.

Tegoroczny, ósmy już Festiwal Zupy, wyraźnie zniesmaczył przewodniczącego jury Roberta Makłowicza, który nie ukrywał swojego niezadowolenia nawet podczas ogłaszania wyników konkursu.

Największe fotograficzne wydarzenie w Krakowie – Miesiąc Fotografii – o którym mówią i piszą niemal wszycy, od środy 20 maja wkracza w najbardziej interesujący etap, oczywiście nie umniejszając wernisażom i wystawom. Od jutra jednak program Miesiąca wypełniony będzie warsztatami, szalenie intrygującymi panelami dyskusyjnymi, m.in. o prawie autorskim, konferencją o nowych terytoriach w komunikacji i pierwszą edycją Przeglądu Fotokastów. Na fotokasty, a dokładnie na warsztaty z produkcji fotokastów (w tym podstawy operatorki oraz reportażu radiowego), przyznam, iż czekałem nieco niecierpliwie.

Czym jest fotokast?

Fotokast to multimedialna, wzbogacona o ścieżkę dźwiękową, a często także wideo, forma fotoreportażu. Rewolucja technologiczna ostatnich kilku lat przyczyniła się do znacznej popularyzacji tego medium. Dzięki rozwojowi nowych sposobów integrowania technologii fotografia, wideo, tekst i dźwięk stworzyły spójną narrację. Efektem są zwięzłe, nasączone treścią materiały multimedialne, które można oglądać na stronach internetowych, wyświetlać na ekranach sal kinowych czy też przesyłać za pomocą telefonów komórkowych. Ta szybka, mająca znamiona krótkometrażowego dokumentu, forma otworzyła nową przestrzeń do prezentowania fotoreportażu.

A teraz wróćmy do programu najbliższych trzech dni festiwalu. Oprócz warsztatów, na które obowiązywały zapisy, w środę 20 maja o g. 18 w Muzeum Historii Fotografii, ul. Józefitów 16, odbędzie się panel dyskusyjny na bardzo frapujący temat – Prawo autorskie. Fotografia i wydawnictwa fotograficzne. Po rozważaniach teoretycznych miłośnicy fotografii przeniosą się w plener, a dokładnie na Kazimierz. Tam od g. 20.30 do 22 na rogu ulic Józefa i Estery, na ścianie hotelu, prezentowane będą polskie i zagraniczne fotokasty. Wśród nich także prace krakowskiego, utytułowanego fotoreportera – Tomka Wiecha.

Jeśli nie uda Ci się zobaczyć fotokasty w środę, będziesz mieć szansę przeżyć je w czwartek 21 maja w g. 21 – 23 w Galerii Camelot przy ul. św. Tomasza 17. Natomiast piątek 22 maja wypada mieć cały wolny, by móc uczestniczyć w konferencji Nowe Terytoria w Komunikacji.

Nauka fundamentem cywilizacji XXI wieku. Pod takim hasłem rozpoczyna się dzisiaj od pokazu filmu Czas Religii w Kinie Mikro o g. 19.15, 3. Festiwal Racjonalistyczny. Jego uczestnicy w weekend stawiać będą czoła problematyce racjonalnych i pozaracjonalnych podstaw współczesnej cywilizacji w refleksji naukowej. Sobotnia konferencja w budynku KSW z całą pewnością zgromadzi wokół znamienitych naukowców rzeszę krakowskich intelektualistów, którzy wspólnie udadzą się w podróż do zawiłego świata ludzkiej świadomości, wolnej woli, duchowości, irracjonalności i racjonalności.

Niezapomniane chwile, minuty, a może i godziny przemyśleń nad fundamentalnymi kwestiami człowieczeństwa, w ramach Festiwalu zostaną wzbogacone imprezami towarzyszącymi, jak wspomniany pokaz Czasu Religii połączony z późniejszą dyskusją, sobotnim koncertem zepołu Twelve Moons, czy wreszcie niedzielnym przyznaniem tytułu Racjonalista Roku 2008.

Wielokrotnie nagradzana i wyróżniana grupa niezależnych filmowców z Krakowa zrzeszona pod nazwą Butcher’s Film znów otrzymała zasłużone laury. Tym razem w lokalnym, bo organizowanym przez Centrum Sztuki Współczesnej Solvay, 5. Ogólnopolskim Festiwalu Filmów Offowych Orange Factor Film Festival, zwyciężył debiut reżyserski Łukasza Bursy – Poddasze.

Po niespełna roku od premiery tej opowiedzianej ze smakiem i dużą dawką humoru historii pewnego długu, który chcą wyegzekwować dwaj windykatorzy, Poddasze ma na swoim koncie bardzo okazałą listę zdobytych nagród. Sukces na OFF Festival wzbogacił Łukasza Bursę o 5 tys. złotych przeznaczone na nakręcenie nowego filmu. Gratuluję.

Spóźnione teksty mają tę zaletę, że nie pozwalają wydarzeniom miejskim przejść jak zwykły medialny news. Dlatego wracam do hitowego ArchFilmFest. W zeszłym tygodniu dotarł on do Bunkra Sztuki, który przeżył taki szturm, jakby wchodził w skład Wału Atlantyckiego w Normandii.

Świetne filmy o światowej klasy architekturze stały się przyczynkiem do rozważań wraz z zaproszonymi gośćmi (dziennikarzami i architektami) nt. poziomu naszych lokalnych realizacji. Niestety, większość ekspertów bardzo pilnowała się, by nie otworzyć się przed publicznością i nie podzielić z nią jakąś naprawdę pasjonującą, głęboką myślą. Dominowało utyskiwanie na różnego rodzaju niemożności, spowodowane m.in., a jakże, warunkami historycznymi. By uzasadnić niskie loty współczesnej polskiej architektury i urbanistyki przyczyn poszukiwano w: PRLu, zniszczeniach wojennych, w zaborach.

Zupełnie groteskowy był rzucony publiczności banał o tym, że kultura zaczęła rozwijać się szybciej na południu kontynentu, gdzie ludzie częściej się gromadzą ze względu na cieplejszy klimat i wytwarzają gęstszą sieć interakcji społecznych – w związku z tym też mamy nierówne szanse. Aż żal myśleć o Szwedach! Jednocześnie powinniśmy chyba odrzucić fałszywą tezę, że to właśnie owoce pracy architektów chronią nas przed kaprysami pogody.

Utyskiwanie nasiliło się szczególnie po filmie mówiącym o berlińskiej dzielnicy Hansaviertel tworzonej w latach 50. m.in. przez Niemeyera, Le Corbusiera, Gropiusa, Alto, a poruszającym problem (przekształcania się koncepcji) mieszkaniówki. Tamto osiedle, luźna, blokowa zabudowa otoczona zielenią, nam kojarząca się z PRL-em, było liberalno – demokratyczną odpowiedzią na klasyczną, socrealistyczną Karl – Marks – Alee powstającą we wschodniej części miasta. Wielowymiarowe piętno, które czas odcisnął na tym założeniu architektoniczno – urbanistycznym, raczej mobilizuje prospołecznie myślących mieszkańców, którzy frustracje przekuwają na wspólnotowe działania naprawcze, a nie wspólne narzekania.

Osiedle, mimo niechęci jakie często samo to hasło wywołuje, jako forma zagospodarowania przestrzeni miejskiej nie odeszło do historii wraz z epoką modernizmu. Jednak widząc współcześnie powstające osiedla wiemy już, że o ich standardzie nie świadczy li tylko jakość zastosowanego materiału (jak się niektórym wydawało w okresie Polski Ludowej). Specjaliści nadal poruszają się utartymi koleinami (co widać było na spotkaniu): między świadomością wzlotu i upadku centralnego planowania, a doświadczeniem wolnej amerykanki i równie totalnego dyktatu developerki.
więcej >>

Rozpoczynający się dziś o g. 18 w Bunkrze Sztuki Festiwal Filmów o Architekturze – ArchFilmFest – Sztuka Architektury, doskonale wpisuje się w medialny, i kawiarniany także, dyskurs o dewastowanej za urzędniczym przyzwoleniem przez developerów przestrzeni miejskiej. Przykład? Kolejny betonowy upiór naprzeciw Wawelu.

Miłośnicy i praktycy architektury przez trzy kolejne wieczory będą mogli zobaczyć wyjątkowe filmy, a następnie podyskutować o najważniejszych wyzwaniach współczesnej architektury. Poruszone zostaną wątki architektury kontekstualnej i poszukującej. Mowa będzie o dzisiejszych obiektach mieszkaniowych, ale także o utopijnych projektach architektonicznych.

Na dobry początek film A kind of Architect. Rem Koolhaas, o którym sam bohater mówi, że to jedyna produkcja o jego twórczości, którą lubi. A to chyba najlepsza rekomendacja obrazu traktującego o trzech realizacjach architekta – ambasadzie holenderskiej w Berlinie, Casa Musica w Porto i bibliotece w Seattle. Ten ostatni budynek miałem przyjemność zwiedzać i zrobił on na mnie równie wielkie wrażenie, co Muzeum Guggenheima w NYC autorstwa Franka L. Wrighta. Po pokazie planowana jest debata o architekturze poszukującej i jej statusie w Polsce. Zaproszeni rozmówcy to Paweł Barczyk – Mobius Architekci, Dawid Hajok – Gazeta Wyborcza i Dorota Leśniak – Autoportret.
więcej >>