Zapowiadany trzy lata temu przełom w polskim muzealnictwie, czyli największe podziemne muzeum na świecie, od piątku 24 września jest faktem. Za 40 mln złotych przygotowano eskpozycję mającą zapierać dech w piersiach. Nowoczesnej techniki wystawiennicze, czytaj multimedia, mają “przenosić” zwiedzających do średniowiecznego Krakowa. Podczas otwarcia podziemi Rynku Głównego i jednocześnie trasy turystycznej Śladami europejskiej tożsamości Krakowa przemówił prezydent Jacek Majchrowski

Otwieramy dzisiaj muzeum wyjątkowe, które łączy prawie tysiącletnią historię Krakowa, bo obejmuje ono historię miasta od czasów przedlokacyjnych do współczesności. Muzeum, które – jak sądzę – wytyczy nowe drogi w muzealnictwie; muzeum, które jest najnowocześniejsze w tej chwili w Polsce; muzeum, które jest przystosowane do tego, aby zwiedzać je w sposób aktywny.

Aktywny, bo poprzez ekrany dotykowe i trójwymiarowe hologramy. Aktywny również za sprawą dokumentacji fotograficznej, którą polecam otagować krakoff, tak jak zrobił to Jan Graczyński.

Forma nowego pawilonu MLP okazuje się być tak atrakcyjna, że za oceanem, na dolnym Manhattanie powstaje łudząco podobny obiekt, ale w znacznie mniejszej skali. To chyba pierwszy tak inspirujący przypadek nowoczesnej architektury zbudowanej w Krakowie, którą koniecznie trzeba doświadczyć. Na razie w strumieniu zdjęć krakoff nie ma jeszcze fotografii “śmigła”, to jednak tylko kwestia czasu. Są natomiast dobre zdjęcia samolotów atorstwa użytkownika czoper.

foto: czoper

Główną ideą happeningu jest po prostu pokazanie ludziom, że cenną przestrzeń w centrum miasta można zagospodarować lepiej, sensowniej i bardziej twórczo, niż zastawiając ją jednym wielkim blaszanym pudłem. Do naszych racji i sposobu myślenia chcemy przekonywać poprzez dobrą zabawę. W tym roku chcemy także wyrazić poparcie dla pomysłu Stowarzyszenia Przestrzeń – Ludzie – Miasto, aby Kazimierz uczynić strefą zamieszkania. Dodatkowo pojawił się pomysł, aby poprzez happening zaznajomić Krakowian z koncepcją demokracji uczestniczącej i budżetu partycypacyjnego, czyli takiego, w którym mieszkańcy mają większy wpływ na to co się dzieje w ich mieście.

Jedno miejsce parkingowe – 2,5 x 5,5 metra (na oko) to blisko 14 metrów kwadratowych cennej przestrzeni. W tym momencie mamy zasoby i pomysły na zajęcie około 2 miejsc parkingowych ale czekamy na kolejne propozycje i twórcze pomysły. Będą stoły i krzesła, szachy i inne gry, wykładzina imitująca trawę, dużo roślin i drzewek, być może nawet koncert i warsztaty lepienia garnków z gliny. Oprócz pomysłów i ludzi uczestniczących w parku potrzebujemy jak najwięcej rowerów towarowych i przyczepek, dużo roślin, jakieś jedzonko i co tam jeszcze wymyślicie. Park będzie funkcjonował od rana do nieokreślonych godzin wieczornych.

Fotograficzny cykl Oko w oko Klaudyny Schubert to dociekliwe świadectwo (na rozpoczęcie roku szkolnego) oczu jako zwierciadła duszy człowieka. Przez cały wrzesień w Galerii ArteFactory przy ul. Stradomskiej 16 artystka na codzień związana z Arsharterem na jedenastu czarno-białych zdjęciach ukazuje oczy kobiet i mężczyzn, młodych i starych, en face i z profilu, zamknięte i zaciśnięte, patrzące na nas i w dal. Najważniejszy organ zmysłu, samodzielny środek ekspresji, źródło inspiracji, a nawet narzędzie performowania siebie.

Oczy na zdjęciach to oczy wyreżyserowane – każde przedstawia inną emocję, inny grymas, są inaczej ujęte i w odmienny sposób wystylizowane. To jakby oczy aktorów. Ale co istotniejsze – to oczy, które frapują i nie pozostawiają miejsca na obojętność. Wernisaż wystawy: 1 września g. 19. Galeria ArteFactory.

“Tu i teraz” to trzynaście różnych spojrzeń na współczesną Hiszpanię. Znajdują się tu materiały, zmagające się z popularnymi stereotypami, jakimi są chociażby walki byków, religijność, rodzina, czy dość przekornie ukazany półwysep w formie “antypocztówek”. Poruszane są również bardzo aktualne społecznie tematy emigracji i młodzieży. Część materiałów to klasyczna fotografia dokumentalna, np. portrety ludzi podróżujących madryckim metrem, codzienność w barze, sterylne portrety współczesnych rodzin, czy rejestracja zmian krajobrazu, jakiego dokonało wybudowanie zapory. Są tu również zdjęcia bardzo osobiste, związane ze wspomnieniem dzieciństwa, czy próbą rekonstrukcji rodzinnego albumu.

Serdecznie zapraszam do zapoznania się z nowym numerem Magazynu FotoIndex, który można pobrać w formie pliku PDF.

Wolno fotografować w muzeach i to za darmo – tak zadecydował Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Choć wyrok zapadł 25 maja, wiele krakowskich muzeów nadal zdziera opłaty

- informuje Gazeta Krakowska, której dziennikarze nie boją się nazywać procederu – zdzierstwem.

W Muzeum Historii Fotografii (MHF) za robienie zdjęć lub filmowanie ciągle trzeba zapłacić dodatkowo 10 zł. Podobnie jest w większości oddziałów Muzeum Historycznego Miasta Krakowa (MHMK).

Dyrektor MHF, Maciej Beiersdorf, komentując wyrok sądu słowami:

zauważmy tylko, że każe się muzeom zarabiać, ale odbiera możliwości

- w moim przekonaniu poważnie się kompromituje, dając jednocześnie dowód, że niepoważnie traktuje klientów swojej placówki, szczególnie tych z zagranicy. Na świecie bowiem muzea wręcz zachęcają do fotografowania wiedząc, że to najtańsza i bardzo skuteczna forma promocji muzeum.

och! jaki uśmiech! pozazdrościć takiego eventu, na pewno przeżycie na długo, i ta o wiele mniejsza niż openerowa odległość od widza.

Na potwierdzenie tych słów zdjęcia od exformers.

Kwartał św. Wawrzyńca to nic innego jak kompleks zabytkowych obiektów wzniesionych w XIX w. przez Belgijskie Towarzystwo Kolei Lokalnych.

Cenne budynki, takie jak wozownia wąskotorowego tramwaju konnego czy stajnia, przetrwały do dziś jako świadectwo przemysłowych tradycji miasta. I choć dawno przestały pełnić funkcje, dla których je budowano, duch miejsca do dziś przetrwał w ceglanych ścianach zabytkowych hal.

Dla tych, którzy nie mieli jeszcze okazji doświadczyć zmian kwartału, opis inwestycji przybliża Gazeta Wyborcza, zaś ducha obiektu starał się uchwycić Jan Graczyński.

I czy jeżdżą na ładnych rowerach oraz czy jednoślad współgra z cyklistą? Odpowiedzi na pytania o krakowski poziom cycle chic, czyli rowerowej elegancji od września 2008 roku poszukuje skarpetka. Dlaczego tak istotne dla zrównoważonego transportu, a także rozwoju miasta, jest by rowerowa elegancja stała się codziennością?

Dlatego żeby wpisywać się w krajobraz miejski, który z założenia ma być czymś eleganckim. Poza tym widok rowerzystów w normalnych ubraniach, odzwierciedlających obecne trendy, jest dla innych zwykłych zjadaczy chleba najskuteczniejszą zachętą do jeżdżenia na rowerze po mieście.

- odpowiada założyciel pierwszej w Polsce strony o cycle chic.

Do nadlatujących samolotów szybko się przyzwyczaiłem, to oczywista część programu każdego Pikniku Lotniczego. Strzały w niedzielne popołudnie były dla mnie jednak zaskoczeniem. Nie wiedziałem bowiem, że ich efektem będą tak piękne zdjęcia użytkownika sethcracow na flickr.

Wracając do historii komunikacji w Krakowie, to bardzo zgrabny opis znalazłem na specjalnej podstronie MPK, a równie zgrabne i kolorowe zdjęcia jubileuszowej parady znalazłem na flickr, w strumieniu fotografii oznaczonych tagiem krakoff.

Foto: Jan Graczyński

Masowy przejazd będzie też w moim odczuciu wyśmienitą okazją do zrobienia kilku dobrych zdjęć, może nawet Zorką 5, a następnie zgłoszenia ich do konkursu Cyklofotografia. Termin nadsyłania prac mija 31 maja. Wielki finał odbędzie sie 13 czerwca podczas Święta Cyklicznego, czyli wielkiego, znacznie liczniejszego niż masa krytyczna, przejazdu rowerowego po ulicach Krakowa.

Wydało się więc szybko, że Cyklofotografia – zdjęcia kół, szprych, roweru w deszczu, na ulicy, na Plantach, dosiadanego przez panią w szpilkach, pana w garniturze, czy rodzinę na spacerze – nie został ogłoszony na jubileusz masy krytycznej.

Główny cel konkursu to promocja roweru, jako idealnie pasującego do Krakowa środka transportu, jak się okazuje nie tylko z praktycznych pobudek, ale również z estetycznych. Zauważyliśmy że od pewnego czasu rower staje się popularnym motywem zdjęć. Powstała grupa “rowery w krakowie” w serwisie flickr. Grupa ta podłączona jest pod naszą stronę masakrytyczna.krakoff.info. Chcemy ją jeszcze bardziej spopularyzować, aby baza “rowerowych” zdjęć dalej się rozbudowywała

- mówi Jan Szpil, jeden z koordynatorów Święta Cyklicznego.

Przeciwko nudnym parkom, przeciwko budowaniu wyłącznie w wirtualu, przeciwko dyktatowi mocnej kawy i laptopa dziś ruszyły roboty parkowe. Roboty popierają pracę fizyczną, rozmowę o wartości przestrzeni publicznych i udział mieszkańców w jej planowaniu. Nieformalna grupa animująca roboty to studenci Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej.

Podobnie jak podczas ubiegłorocznej edycji MFK, tak i w tym roku na ścianie hotelu Astoria, ul. Józefa / ul. Estery / okolice Placu Nowego, w piątek 21 maja od g. 20.30 do 22 odbędzie się plenerowa prezentacja fotokastów Coffee & Bloody Mary. Natomiast w sobotę 22 maja w g. 21–22 w Galerii Camelot i Galerii FIM, ul. Św. Tomasza 17, będzie można obejrzeć fotokasty laureatów i wyróżnionych w konkursie “Newsreportaż 2009″ kategoria Fotokasty.

A co to takiego jest fotokast? W skrócie, to forma łącząca fotoreportaż, video, tekst i dźwięk, w ostatnich latach dosyć popularna, i co dziś najważniejsze, łatwa w rozpowszechnianiu.

Możesz te same zdjęcia zobaczyć również w większym formacie i w formie strumienia.

Do trzech razy sztuka. Po dwóch konferencjach i jednym szkoleniu, udało mi się namówić Muzeum Narodowe w Krakowie do wejścia na drogę zbliżającą tę instytucję do projektu The Commons. Z przepastnego archiwum najstarszego muzeum narodowego w Polsce na ekran Twojego komputera wydobyte zostały na początek fotografie przedstawiające budowę monumentalnego Gmachu Głównego. Z zapartym tchem obejrzałem te 48 zdjęć pokazujących w tle Kraków, jaki pamiętają tylko nieliczni.

Zgodnie z ideą The Commons, projektu zapoczątkowanego w styczniu 2008 r. we współpracy z Biblioteką Kongresu USA, namawiam Cię nie tylko do oglądania, ale przede wszystkim do opisywania fotografii upublicznionych przez MNK. Opisywania na razie tylko poprzez komentarze. Tagi i notatki mam nadzieję Muzeum aktywuje niebawem, a wtedy przekona się jak duży udział w doświadczaniu dziedzictwa kulturowego może mieć społeczność internetowa.

foto: Muzeum Narodowe w Krakowie

Sport to… Można by długo wyliczać. Dziś napiszę jedynie, że sport to wyzwanie, także dla widza zaopatrzonego w aparat fotograficzny. A naprawdę dobre zdjęcie, podobnie jak miejsce na podium, wymaga wcześniejszego treningu i przede wszystkim niemałego wysiłku. Najlepiej wiedzą o tym autorzy fotografii opublikownaych w 7. numerze Magazynu FotoIndex.

Magazyn otwiera materiał Piotra Małeckiego poświęcony przygotowaniom do olimpiady w Pekinie w 2008 roku. Dla wielu osób wybór Pekinu na miejsce rozgrywania letniej olimpiady w 2008 roku był dość kontrowersyjny, niektórzy mówili nawet o bojkocie olimpiady ze względu na łamanie praw człowieka w Chinach. Dla samych Chińczyków olimpiada stała się kwestią prestiżu, gospodarze chcieli pokazać się z jak najlepszej strony. “Gracze” Zbyszka Carewicza, to rzecz poniekąd o kibicach, jednak nie tych znanych z piłkarskich boisk, lecz o ludziach grających na wyścigach konnych.

W numerze znajduje się również wywiad z duetem Zorka Project, Moniką Redzisz i Moniką Bereżecką oraz ich cykl fotografii pt. “Mocarze”. Do poprzedniego materiału nawiązuje “Rugby kobiet” Łukasza Ostalskiego oraz “Hokeistki” Jakuba Cholewki, gdzie pokazane są, wydawałoby się, typowo męskie sporty w wykonaniu kobiecym. Fotografie Piotra Wenclewskiego prezentują cyrk widziany od kulis.

Natomiast w materiale “Real Rydułtowy” Arka Goli można zobaczyć młodych następców Ernesta Pohla, Ernesta Wilimowskiego czy Gerarda Cieślika, niegdyś gwiazd śląskiego futbolu. Migawki z kolorowej, pełnej optymizmu imprezy krakowskich morsów, autorstwa Agnieszki Parkitnej, mogą dowodzić tezie, że sport jest jedną z najważniejszych i zarazem najbardziej angażujących dziedzin naszego życia, budujących społeczne więzi, kulturę fizyczną oraz wartości związane z ludzkim ciałem i zdrowiem.

W Krakowie tradycyjnie po raz 13 nie ma Dnia Ziemi, bo są, w przekonaniu urzędników, bardziej znamienite Dni Ziemi. Ich program jest każdego roku taki sam. Zresztą tak się dzieje również z inną imprezą “eko”, czyli Festiwalem Recyklingu.

Wśród nowości tegorocznych obchodów są szkolenia dla zarządców i właścicieli nieruchomości w zakresie pielęgnacji zieleni. Prowadzą je pracownicy Wydziału Kształtowania Środowiska.

- czytam z niedowierzaniem i przerażeniem komunikat UMK. Ci sami specjaliści od pielęgnacji zieleni, którzy doprowadzili do katastrofalnego stanu drzewa w al. 3-Maja? Jeśli tak, to być może jest to akcja dywersyjna krakowskiego magistratu, by rękami obywateli pozbyć się zieleni miejskiej na rzecz umiłowanego przez deweloperów betonu.

Sztampową podejściem do zagadnienia niestety zarażeni są także nauczyciele w szkołach. Dlatego organizują m.in. rajdy rowerowe, które poza przyjemnością wyprawy i prawdopodobnie dnia wolnego od nauki, niczego znaczącego nie wnoszą. Na pewno utrwalają tylko błędne podejście do roweru, jako narzędzia do rekreacji. A można przecież świętować Dzień czy Dni Ziemi bardziej praktycznie organizując Tydzień pod hasłem Rowerem do szkoły. Taka akcja nie tylko promuje rower jako doskonały, tani, zdrowy i bezpieczny środek transportu w mieście, ale przede wszystkim zmienia nastawienie rodziców do roweru. To oni najbardziej boją się jednośladów.

Na koniec jeszcze rzecz o ludziach niedocenianych, a w Krakowie często nawet pogardzanych, czy nieszanowanych, bo uprawiających ziemię nadającą się do zabetonowania, czyli o żyjących najbliżej matki Ziemi w mieście działkowcach. Od ponad roku niektórzy działkowcy są nawiedzani przez załogę dzi prowadzącą interdyscyplinarny projekt badawczy dzieło-działka.

Fotografie miejsca ilustrują przede wszystkim zmiany pór roku (ale nie tylko). Fotografie są dynamiczne ponieważ przyjąłem dokumentalny charakter pracy nad nimi. Nie są to pozowane zdjęcia, lecz podpatrzone. Zależy mi na tym, aby fotografować działkowców przy pracy. Musiałem spędzić z nimi na działkach prawie rok czasu, aby w końcu móc swobodnie pracować- przez to, że znają mnie i oswoili się z sytuacją fotografowania – przestali zwracać uwagę na aparat, natomiast coraz częściej proszą mnie o pomoc przy pracach: plewienie, przekopywanie, budowa altanki itd.

- opowiada autor tej niesamowitej kolekcji – Aleksander Duraj.