Tak, cykliści świętują na całym świecie. Oczywiście w różnych terminach, ale jak pokazuje powyższe video w podobnej formie. Nowojorska organizacja Transportation Alternatives już po raz czwarty zaprosiła rowerzystów na ichniejsze Święto Cykliczne czyli Tour de Queens. Przyjechało ku mojemu zdziwieniu tylko 2000 cyklistów. Przypomnę, że w 10-krotnie mniejszym od Nowego Jorku Krakowie, 12 czerwca na fantastycznym przejeździe przez miasto było nas ponad 1000. Moim zdaniem mamy powody do dumy, mamy także silną motywację do działania na przyszły rok, by spotkało się nas na Święcie Cyklicznym jeszcze więcej.

W Krakowie na szczęście estakady nie powstają w centrum, ale patrząc na doświadczenia chociażby amerykańskie, szczerze wątpie, czy w ogóle tego rodzaju “udogodnienia” w mieście powinny być budowane. Tę samą wątpliwość mam odnośnie dwujezdniowych ulic, na których obowiązuje ograniczenie prędkości do 70 km/h i które spokojnie można nazwać miejskimi autostradami. Te niestety coraz dotkliwiej przecinają tkankę miejską Krakowa i jak można łatwo zauważyć, bardzo kiepsko radzą sobie z ruchem samochodowym w godzinach szczytu.

Nie mogę się więc doczekać czasu, kiedy w Krakowie zamiast wzbudzać ruch, będzie się go skutecznie ograniczać likwidując estakady i zamieniając autostrady w przyjazne dla ludzi, a nie dla samochodów, ulice tętniące życiem. Patrzcie i uczcie się, jak się to robi w Stanach Zjednoczonych. Zapraszam na kolejny odcinek edukacyjnej serii Moving Beyond the Automobile.

Jedno jest pewne, Kraków się dziś wzbogacił, bo przestał w kolejnej części miasta pokrywać wysokie koszty darmowego parkowania na ulicy, a w zasadzie na chodniku. Tylko czy 3 zł. za godzinę to dobra stawka? Donald Shoup, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego, autor podlinkowanego dokumentu, odpowiada następująco:

właściwa cena za parkowanie to najniższa opłata jaką można pobrać, gwarantująca jednocześnie dostępność jednego lub dwu miejsc parkingowych na każdej ulicy w strefie płatnego parkowania.

Jak myślisz, ile to w Krakowie może być złotych?

Myślisz, że taka usługa cieszyłaby się powodzeniem wśród krakowskich kierowców?

Drugi odcinek serii Moving Beyond the Automobile pokazuje, że dobra infrastruktura rowerowa skutecznie przyczynia się do wzrostu udziału roweru jako środka codziennej komunikacji. Ten mechanizm działa nawet w zmotoryzowanych Stanach Zjednoczonych, gdzie benzyna jest tańsza, samochody wygodniejsze, a drogi mniej dziurawe. Ta zależność działa także w Polsce, ale jest przez decydentów marginalizowana. Dlatego nie prowadzi się badań natężenia ruchu rowerowego, by móc dalej zaniżać jego udział i powtarzać w nieskończoność, że na rowerach jeździ tylko garstka zapaleńców.

Rzeczywistość jest na szczęście bardziej kolorowa, a wzrost popularności roweru w Krakowie jest zauważalny, także wśród kierowców samochodów. Kultura jazdy znacząco się poprawiła. Będzie jeszcze lepiej kiedy ZIKiT masowo zacznie wprowadzać strefy tempo 30, a także zacznie liczyć rowerzystów. Amerykański lider rozwoju ruchu rowerowego, miasto Portland w stanie Oregon, może się pochwalić imponującą liczbą 17 000 cyklistów dziennie. Kiedy Kraków osiągnie ten poziom?

Wzmiankowo reklamowany przeze mnie serial edukacyjny o transporcie, a raczej o metodach projektowania miast oraz wszelkich działaniach mających na celu zmianę kultury mobilności – odejście od samochodu – pomimo że pokazuje tę problematykę na przykładach amerykańskich, zasługuje by o nim pisać i rozmawiać w Krakowie.

Pierwszy odcinek podejmuje zagadnienie pn. transit oriented development (TOD). Pozwoliłem sobie na szybko przetłumaczyć to na urbanizację zorientowaną na transport publiczny. Lepszego sformułowania nie znalazłem i obawiam się, że literatury na ten temat w j.polskim nie ma za wiele, czego najlepszym dowodem jest niemal niekontrolowany rozwój miasta Krakowa, po którym najlepiej poruszać się …. no właśnie, jak? Pieszo, rowerem, komunikacją miejską czy samochodem?

Poszukując odpowiedzi na to jakże ważne pytanie warto zapoznać się jak z opisem urbanizacji zorientowanej na transport publiczny, która to charakteryzuje się tak zaprojektowaną przestrzenią o zróżnicowanej funkcji (mieszkalna i komercyjna), by zmaksymalizwać dostępność transportu publicznego. Typowa dzielnica zaprojektowana zgodnie z zasadami TOD posiada centra komunikacyjne (stacje kolejowe, stacje metra, przystanki autobusowe lub tramwajowe) otoczone zabudową o stosunkowo dużej gęstości, malejącej w miarę oddalania się miejsc dostepu do komunikacji publicznej. Odległość do przystanku w tak zaprojektowanej przestrzeni miejskiej wynosi od 400 do 800 metrów i jest uważana za odpowiednią dla pieszego. Kolejne atrybuty przestrzeni zorientowanej na transport miejski to strefy piesze, wąskie uspokojone ulice, i zmniejszona ilość miejsc parkingowych dla samochodów osobowych.

Jest taka przestrzeń w Krakowie?

Film opowiada o Guantanamo ze szczególnym uwzględnieniem sposobu, w jaki administracja byłego prezydneta Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej lekceważyła prawa dotyczące sposobu zatrzymań, a później więzienia przypadkowych osób. W filmie zobaczymy wywiady nie tylko z byłymi więźniami i ich prawnikami, ale też z dziennikarzami, muzłumańskimi duchownymi czy specjalistami w tematyce praw człowieka.

Film został już pokazany w wielu krajach, trafiał na festwiale filmów o prawach człowieka. Tego filmu nie można przegapić, tak samo jak nie można przyzwalać na łamanie praw człowieka nawet jeśli to się dzieje na odległej wyspie.

Kino Agrafka, ul. Krowoderska 8, g. 20:00.
Po pokazie odbędzie filmu się spotkanie z reżyserem Andy Worthington’em.

Polly Nash, wyskładowca w London College Of Communication.
Andy Worthington, brytyjski reżyser filmu, niezależny dziennikarz, dziennikarz śledczy autor m. in. książki The Guantanamo Files: The Stories of the 774 Detainees in America’s Illegal Prison. Publikuje w prasie światowej oraz na blogu.

Od 1 lipca 2010 roku we Francji wszystkie ulice jednokierunkowe z ograniczeniem prędkości do 30 km/godz i strefy zamieszkania (tzw. Zones 30 i Zones de Rencontre) są otwarte dla ruchu rowerowego w obu kierunkach. Zarządca drogi ma obowiązek odpowiednio je oznakować i tylko w niektórych, uzasadnionych przypadkach ma prawo nie dopuścić ruchu rowerowego pod prąd.

W ten sposób Francja, jako drugi kraj w Europie, po Belgii przyjęła jako zasadę dwukierunkowy ruch rowerowy w ulicach jednokierunkowych. Co najważniejsze, oznakowanie poziome, czyli w rozumieniu urzędników ZIKiT przymus malowania kontrapasów, nie jest wymagane prawem francuskim, a jedynie zalecane w niektórych sytuacjach.

Tymczasem prezydent Krakowa w odpowiedzi na interpelację radnych w analogicznej sprawie stwierdził, że nie ma takiej prawnej możliwości. Co ciekawe, w Krakowie kilka ulic jednokierunkowych w centrum od lat jest otwarte dla ruchu rowerowego w obu kierunkach, czyli – zgodnie ze stanowiskiem prezydenta – niezgodnie z przepisami. Jedna wąziutka ulica w Krakowie wpuszcza pod prąd samym tylko oznakowaniem pionowym nawet autobusy, kolejna – tramwaje, taksówki i rowery.

- odważnie polemizuje z krakowskimi urzędnikami Marcin Hyła w innym tekście: Czołowe zderzenie z Paragrafem 22.

foto: Douglas LeMoine

Powodów do radości było co najmniej kilka. Darmowe przysmaki, a do nich kawa i herbata Fair Traide oraz gra chodnikowo – planszowa “Kupuj odpowiedzialnie!” dla całej rodziny. Na pamiątkę, a może raczej ku pamięci, by znak Fair Trade przy najbliższych zakupach był w lot rozpoznawany, uczestnicy edukacyjnej zabawy pozowali do zdjęć.

Sprawiedliwy Handel to inicjatywa, dzięki której polepsza się los ponad 120 mln drobnych rolników w ubogich krajach Globalnego Południa. W Tanzanii edukacja jest bezpłatna tylko na poziomie szkoły podstawowej. Za naukę w szkołach średnich płaci się czesne, tak więc rolnicy, którzy sprzedają kawę na rynku konwencjonalnym, często nie mają pieniędzy na opłacenie edukacji swoich dzieci. Sytuacja rolników, którzy dostarczają kawę w ramach kontraktów Sprawiedliwego Handlu jest o wiele lepsza. Ich dzieci chodzą do szkoły.

Dlatego tak istotne jest podejmowanie przez Ciebie właściwych wyborów konsumenckich. Kupując coraz łatwiej dostępną i wcale nie aż tak dużo droższą, kawę Fair Trade nie tylko pomagasz innym, ale nabywasz również produkt wysokiej jakości, wytworzone z dbałością o środowisko naturalne.

To było spotkanie i będzie jeszcze jedno. Nawet momenty były – krótkie problemy z wyświetlaniem prezentacji oraz gorący / zaangażowany głos pani, która pozwoliła sobie niezgodzić się ze stanowiskiem prelegenta Chrisa Sharplesa nt. łączenia starego z nowym. I najważniejsze – wypełniona po brzegi słuchaczami sala MCK – świadectwo wagi zagadnienia przestrzeni miejskiej i żywego zainteresowania krakowian. Wg słów amerykańskiego gościa, architekta SHoP, podobne zaangażowanie przestrzenią publiczną nowojorczycy zaczęli wykazywać po atakach 11 września 2001 roku. Niedługo później rozpoczęły się prawdziwe konsultajce społeczne na temat zagospodarowania tragicznie doświadczonego kwartału Wielkiego Jabłka. Raz rozpoczęte dyskusje, w zasadzie nieustały (strefa WTC wciąż nie jest zagospodarowana), ale także rozprzestrzeniły się na inne rejony Nowego Jorku. Mieszkańcy zaczęli domagać się lepszej, przyjaźniejszej człowiekowi, zielonej przestrzeni.

Demokratyczne narzędzia pomogły nowojorczykom nakłonić ratusz do rozpoczęcia prac nad poprawą przestrzeni. Odgrodzony od rzeki Manhattan powoli, acz systematycznie się na nią otwiera. Dla mnie najciekawszym, a w wykładzie Chrisa Sharplesa tylko wymienionym, przykładem wzorowego kształtowania wysokiej jakości przestrzeni publicznej jest High Line – 2 kilometrowy park uformowany na nieużywanej i porastającej zielenią od 1980 roku estakadzie kolejowej.

I w tym kontekście pytanie z sali zadane przez współautora koncepcji zabudowania Zakrzówka, jest pytaniem fundamentalnym. Stanisław Deńko zapytał kto finansuje budowę tych wszystkich parków w Nowym Jorku. Odpowiedź Chrisa Sharplesa była jednoznaczna – parki powstają za pieniądze publiczne.

foto: joevare

W piątek 19 lutego w księgarni CUD na Małym Rynku o g. 18 odbędzie się spotkanie z Sir Julianem Rose autorem książki Zmieniając kurs na życie. Książki zaangażowanej społecznie i jakże aktualnej w kontekście toczącej się w Krakowie batalii obywateli z zagranicznym developerem, ale i z miastem. Książki – podręcznika pomagającego lokalnie rozwiązywać globalne problemy.

Sir Julian Rose brytyjski pisarz, rolnik i aktywista społeczny, mieszka w Małopolsce i jest dobrze znany tym wszystkim, którzy interesują się przyszłością polskiej wsi, żywności i rolnictwa. Jednak w swej najnowszej książce, autor idzie dalej i podejmuje wyzwanie zasadniczej zmiany kursu w szerokim spektrum dyscyplin takich jak: rolnictwo, nauka, sztuka, zdrowie, edukacja, duchowość i polityka. Jej celem jest nadanie nowego impulsu i wizji napędzanym przez konsumpcję, zuniformizowanym i coraz bardziej pozbawionym głosu społeczeństwom. Proponuje dające się zrealizować oddolne i lokalne rozwiązania, w odróżnieniu od oderwanych od rzeczywistości “odgórnych strategii”.

Zmieniając kurs na życie, jak zapewnia autor, jest uniwersalnym wezwaniem ludzkości do przebudzenia i śmiałego zmierzenia się z najbardziej zasadniczymi wyzwaniami naszych czasów.

Dziś Światowy Dzień Kota. Przypomniało mi o tym radio (tradycyjne media jeszcze żyją), a chwilę później kalendarz K27, stworzony w ramach ściennego tygodnika ulicznego, w którym nieznane przeciętnemu Kowalskiemu czy Wójcikowi święta stały się pretekstem do artystycznych wypowiedzi młodych krakowskich projektantów. W tym roku tygodnik K27 przybrał nazwę Walpapier i jest bardziej kontrowersyjny, ale to zupełnie inna historia.

Dziś przecież Światowy Dzień Kota. Postanowiłem więc przypomnieć i pokazać mojego pierwszego kota Maxa i spełniać wszystkie zachcianki śpiących w tej chwili Miro, Molka i Toli. Ty też postaraj się by Twój przyjaciel poczuł się w tym dniu wyjątkowo.

Ratownicy zachęcają nas do wpisywania do książki adresowej telefonu najbliższej osoby pod skrótem “ICE”. Można wpisać też kilka osób, jako ICE1, ICE2 itd. Ważne, by były to osoby znające nasze przewlekłe schorzenia, uczulenia, leki które bierzemy. Szybki dostęp do takich danych może nam uratować życie.

W Polsce można również zakupić karty ICE do własnego wypełnienia od PCK. Jak informuje strona PCK w jego lokalnych oddziałach dostępne są też karty z gotowym nadrukiem, który zamawiamy poprzez stronę internetową.

foto: Jeremy Brooks

Chcemy opowiedzieć o pewnych zdarzeniach artystycznych na Tajwanie, które wchodzą w bezpośrednią relację z życiem społecznym. Kulturowo, sztuka funkcjonuje w postaci odrębnego, skodyfikowanego systemu ról społecznych: artysty, odbiorcy, krytyka, kuratora i inne. Naszą uwagę zwróciły takie zdarzenia, w których role społeczne zostają „ominięte” poprzez oddanie głosu „wypowiedziom” w miejsce „wykonawców”

– mówią Wei-Yun Lin-Górecka i Paweł Górecki.

Czy sztuka jest tworem zbiorowej wyobraźni? O kim mówi do nas artysta? O sobie, o swoich myślach, o nas? Czy sztuka jest lustrem, czy szybą? Kiedy stoimy po drugiej stronie? Jak społeczeństwo prezentuje sztukę i jak sztuka reprezentuje społeczeństwo? Jak sztuka dialoguje ze społeczeństwem – mówiąc o sobie, milcząc, oddając mu głos?

Czy naprawdę nie ma się czego bać, skoro organizatorzy stawiają aż tyle pytań? Raczej nie. Wei-Yun i Paweł opowiadać będą bowiem obrazami – fotografiami przedstawiającymi dzieci z wioski w północno-zachodnich Chinach, fotografiami wykonanymi przez bezdomnych z Tajpej, ulicznym malarstwem na murach w Tajpej, malarstwem na skrzynkach transformatorowych w Tajwanie, i wreszcie fotografiami małych wystawach w metrze w Tajpej.

Fotorelacja

W lokalu, w którym ostatnio dosyć często zdarza nam się jeść obiad, specjalnej różnicy w jadłospisie z okazji Dnia Wegetarian, nie zauważyłem. Znów musieliśmy sztukować dania z warzywnych dodatków do mięs. Dziś jednak pozwoliliśmy sobie na przeprowadzenie choćby próby przeciągnięcia na etyczną stronę jedzenia jednego z naszych znajomych, którego nałóg zmusił do zamówienia klopsów.

Dlaczego jedzenie mięsa nazwałem nałogiem? Ponieważ

ogromne pożądanie mięsa nie jest wyrazem rzeczywistej potrzeby białka, a tylko sygnałem uzależnienia od substancji wyciągowych zawartych w mięsie. Efekt ekscytujący, jaki przynosi jadanie mięsa i który jest przyczyną jego ogromnego łaknienia, pochodzi stąd, że mięso zawiera liczne substancje wyciągowe, w skład których wchodzą: kwas mlekowy, cholesterol i puryny, w tym kwas moczowy. Zaś struktura chemiczna kwasu moczowego jest prawie identyczna ze strukturą kofeiny.

- wyczytałem na stronie 43 w książce Marii Grodeckiej Wszytko o wegetarianizmie.

W tej samej książce, którą z okazji Dnia Wegetarian wreszcie postanowiłem przeczytać w całości, urzekł mnie jeszcze jeden cytat otwierający rozdział o dylematach białkowych. Autorem poniższych słów jest sam George Bernard Shaw

Pomyślcie o straszliwej energii nagromadzonej w każdym produkcie roślinnym, na przykład w żołędzi. Zakopujecie żołądź do ziemi i oto następuje eksplozja tak silna, że wynikiem jest dąb. Zakopcie natomiast martwego barana, a nie otrzymacie nic prócz rozkładu i zgnilizny.

foto: MIK – Marcin Klag

Polscy celebryci zachęcają do zaangażowania się w działania na rzecz klimatu. Zobacz Grzegorza Małeckiego, Krzysztofa Stelmaszyka, Macieja Kozłowskiego, Paulinę i Natalię Przybysz, Michała Piroga.

W wyniku zamieszek po ogłoszeniu wyborów, podczas starć na ulicach Teheranu zatrzymano około 700 osób, kilkanaście zginęło, a około tysiąca jest rannych lub odniosło obrażenia. Do zatrzymanych dołączyła grupa 70 irańskich profesorów uniwersyteckich, gdy wychodzili ze spotkania z jednym z kandydatów w ostatnich wyborach prezydenckich z 12 czerwca 2009 roku.

Abstrahując od wyników wyborów w Iranie, które przez jednych ocenione zostały za w pełni legalne, przez innych za sfałszowane, metody przyjęte przez władze trącą tym co znaliśmy z naszego kraju, choć w ostatnich tygodniach również u nas legalne manifestacje są rozbijane. Jest to przejaw braku zgody władz na publiczne gromadzenie się i głośne wyrażanie swojego zdania. Utrudnianie, zastraszanie, a nawet przemoc podczas publicznych zgromadzeń, to irańska codzienność. Zadbajmy aby taka codzienność nie powróciła do naszego życia.

Dziś w czwartek 25 czerwca w Krakowie i Warszawie obchodzimy Światowy Dzień Solidarności z Irańczykami. Aby choć przez chwile skupić się na ich wołaniu oraz by uczcić śmierć ofiar demonstracji w Teheranie, zapraszam na g. 20 ze zniczem i zieloną wstążką pod “Studzienkę Badylaka” – róg Sławkowskiej i Szczepańskiej.

W codziennym żywieniu każdemu powinny przyświecać dwie podstawowe zasady: jedz lokalne produkty oraz kupuj Fair Trade. Pozornie reguły te wykluczają się wzajemnie. W rzeczywistości, w domu odpowiedzialnego konsumenta, zasady te idealnie się uzupełniają. Większość moich potrzeb kulinarnych zaspokajają wyroby regionalne, a herbatę, kawę, czekoladę czy banany kupuję ze znakiem Sprawiedliwego Handlu.

Dlaczego o tym wspominam? Otóż jutro, w sobotę 9 maja, obchodzony jest Światowy Dzień Sprawiedliwego Handlu. W Krakowie, podobnie jak w sześciu innych miastach Polski, odbędą się przemiłe śniadaniowe spotkania – pogadanki. Zgodnie z ideą nawołującą do uczciwej wymiany, która jest wyższą i skuteczniejszą formą niesienia pomocy krajom Globalnego Południa.

I tak o między g. 10 a 12 w Coffee Tribeca – Rynek Główny 27- będzie możliwość degustacji produktów z certyfikatem Sprawiedliwego Handlu, takich jak kawa, herbata, czekolada, dżemy etc., a także slajdowisko zdjęć z krajów Globalnego Południa. W czasie degustacji będzie możliwość zapoznania się z działaniem systemu Sprawiedliwego Handlu w Polsce i na świecie.

Jeśli nie zdążysz na pierwsze śniadanie od g. 12 do 14 w Cafe Rękawka przy ul. Brodzińskiego 4b wydawane będzie drugie śniadanie Fairtrade, które z racji godziny powinno nazywać się chyba brunch’em. Najważniejsze jednak, że i tam w Podgórzu mniej lub bardziej odpowiedzialni konsumenci zostaną ugoszczeni certyfikowaną znakiem Fairtrade aromatyczną kawą, mrożoną herbatą, ciastami i deserami. A przed lokalem, młodsza część społeczeństwa będzie miała okazję pobawić się piłką wyprodukowaną według zasad Sprawiedliwego Handlu. Będzie również wyjątkowa Fairtrade’owa sesja fotograficzna.

Dzień Sprawiedliwego Handlu from Polska Zielona Siec on Vimeo.