Z corocznej inicjatywy Polskiej Zielonej Sieci, we współudziale Polskiej Akcji Humanitarnej, Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znaj oraz studentów Instytutu Socjologii UJ już w sobotę, 12 maja odbędzie się szósty Światowy Dzień Sprawiedliwego Handlu w Krakowie.

Co jest w planie? Od godz. 13.00 do 18.00 w kawiarni Finka, przy ul. Warszauera 1 organizatorzy zapraszają do:
- spotkania i rozmów przy kawie oraz przysmakach ze Sprawiedliwego Handlu,
- wymienialni ubrań – SWAP (godz. 14.00 – 17.00) – opisany poniżej,
- warsztatu, który pozwoli zrozumieć, jak produkowane są ubrania, zarówno te bardziej, jak i te mniej przyjazne środowisku i ludziom (godz. 15.00 – 16.00),
- ekologicznego kącika zabaw dla najmłodszych (godz. 14.00 – 17.00).

Równocześnie na Placu Nowym na odwiedzających czekać będą stoiska dystrybutorów oferujących produkty ze Sprawiedliwego Handlu.

W promocję idei zaangażują się okoliczne sklepy: Galeria Aruaco, Idea Fix, Młoda Moda, Creme de la Creme oferujące modną odzież wykonaną w sposób bardziej sprawiedliwy i odpowiedzialny, które oferują uczestnikom wydarzenia 10% zniżki oraz gadżety promujące Sprawiedliwy Handel.

W ramach Dnia Sprawiedliwego Handlu odbędzie się także SWAP, czyli bezgotówkowa wymiana ciuchów! Dołącz już teraz na FB.
Kilka zasad SWAP:
- wymieniamy „ciuch za ciuch”,
- ubrania przynosimy czyste i w dobrym stanie,
- w miarę możliwości przynosimy własne wieszaki,
- przychodzimy z obowiązkowym uśmiechem na twarzy, otwarci na zmianę i świetną zabawę,

Impreza swapowa to wspaniały sposób, aby znaleźć nowego właściciela dla rzeczy, które już nie są nam potrzebne, okazały się być nieudanym prezentem, czy po prostu nie pasują rozmiarem. Zamiast zakurzone w szafie, odzyskają swój blask na nowo, a wszystko ekologicznie, tanio i w przyjemnej atmosferze!

Jak podają włoscy organizatorzy

pikieta będzie wsparciem dla starań wprowadzenia we Włoszech zakazu hodowania niektórych gatunków zwierząt na użytek wiwisekcji i przeprowadzania jakichkolwiek eksperymentów bez znieczulenia. Wiwisektorzy z Włoch i reszty świata lobbują przeciwko tym zmianom, ponieważ nie chcą, żeby ich poczynania były w jakikolwiek sposób ograniczane. Proponowane zmiany prawne będą dyskutowane przed komisją europejską 9 maja 2012 roku.

Włosi walczą teraz o to, żeby zamknąć największego hodowcę psów, firmę Green Hill i wywalczyć pierwszy w Europie zakaz rozmnażania niektórych gatunków zwierząt dla celów eksperymentów. Jeśli im się uda, może to być zaczątek podobnych zmian w całej Europie. Jest to największka europejska fermy hodującej psy do wiwisekcji, o czym pisała już polska prasa.

W ramach podjętych niedawno działań udało się uwolnienić kilkadziesiąt szczeniaków rasy beagle. Kolejne kroki to pikiety, które przetoczą się w wielu krajach. Od Wielkiej Brytanii, przez Uzbekistan do RPA. Solidarnościowe pikiety odbędą się też polskich miastach, m. in. we Wrocławiu i w Gdyni.

Wydarzenie na FB.

Umożliwienie samochodom parkowania za darmo na ulicach, przez co zajmują daną przestrzeń przez długi czas nie przyczyniając się do żadnej innej działalności, to najmniej wydajne wykorzystanie ulic i przestrzeni publicznej. 

Ciekawych argumentów za wprowadzaniem płatnego parkowania w ostatnim już odcinku serialu edukacyjnego pod polskim tytułem Wyższa kultura mobilności, dostarcza profesor Uniwersytetu Pensylwanii, Rachel Weinberger. Po pierwsze, porównuje powierzchnię dwu miejsc parkingowych i przyzwoitego mieszkania typu kawalerka lub niedużego mieszkania dwupokojowego.

A po drugie, konstatuje swoją wypowiedź następująco:

Myślę, że w przeszłości problem parkowania był postrzegany jako niedostateczna ilość miejsc, w których można zostawić samochód. Ale coraz więcej miast zaczyna dostrzegać, że problem ten można zdefiniować w inny sposób – że tak naprawdę problemem jest zbyt duża ilość miejsc parkingowych.

Kto jest za?

Adam Łaczek, jeden z publicystów i bike krk, nazywa obecną sytuację prawną w Polsce (utrudniającą wprowadzenie tego rodzaju opłat) socjalizmem samochodowym.

Natomiast “Gridlock Sam” Schwartz – nowojorczyk, wieloletni pracownik tamtejszego Departamentu Transportu, którego miałem przyjemność spotkać w Krakowie podczas ubiegłorocznego Tygodnia Mobilności, trafnie konkluduje:

Miasta, które chcą być konkurencyjne w XXI wieku i myślą o XXII wieku, muszą wprowadzić opłaty za natężenie ruchu ulicznego.

Myślisz, że krakowianie zgodziliby się na takie opłaty? Jaki obszar Krakowa mógłby zostać objęty opłatą? Może cały obszar wewnątrz trzeciej obwodnicy?

W Krakowie takiego systemu jeszcze nie mamy. Można jednak zauważyć jego namiastki w postaci chociażby dedykowanych pasów autobusowych. Niestety średnia prędkość transportu zbiorowego w Krakowie oscyluje wokół 15 km/h. Posieszający może być fakt, że np. w Nowym Jorku autobusy są wolniejsze (ok. 10 km/h), ale za to amerykanie przebijają nas w działaniach na rzecz traktowania roweru jako środka transportu.

Czy szybki transport autobusowy ma w Krakowie przyszłość?

W Europie Zachodniej, a nawet w Stanach Zjednoczonych, stosuje się inne rozwiązania, takie jak: odchudzanie ulic, usuwanie miejskich autostrad, promowanie roweru jako środka transportu. Ale nie w Polsce i nie w Krakowie. U nas bez zażenowania główny architekt miasta prof. Andrzej Wyżykowski w mediach mówi:

błąd tkwi u samych podstaw myślenia o ochronie ludzi przed hałasem. – To nie za pomocą ekranów mamy izolować akustycznie nasze mieszkania czy miejsca pracy. Do tego celu wymyślono już dawno różnego rodzaju przegrody zewnętrzne, w tym okna o podwyższonej izolacyjności akustycznej

Brak mi słów. Zapraszam do obejrzenia kolejnego odcinka amerykańskiej serii Moving Beyond the Automobile, która przetłumaczyliśmy w całości i będziemy promować pod polskim tytułem Wyższa kultura mobilności.

Tak, cykliści świętują na całym świecie. Oczywiście w różnych terminach, ale jak pokazuje powyższe video w podobnej formie. Nowojorska organizacja Transportation Alternatives już po raz czwarty zaprosiła rowerzystów na ichniejsze Święto Cykliczne czyli Tour de Queens. Przyjechało ku mojemu zdziwieniu tylko 2000 cyklistów. Przypomnę, że w 10-krotnie mniejszym od Nowego Jorku Krakowie, 12 czerwca na fantastycznym przejeździe przez miasto było nas ponad 1000. Moim zdaniem mamy powody do dumy, mamy także silną motywację do działania na przyszły rok, by spotkało się nas na Święcie Cyklicznym jeszcze więcej.

Nie mogę się więc doczekać czasu, kiedy w Krakowie zamiast wzbudzać ruch, będzie się go skutecznie ograniczać likwidując estakady i zamieniając autostrady w przyjazne dla ludzi, a nie dla samochodów, ulice tętniące życiem. Patrzcie i uczcie się, jak się to robi w Stanach Zjednoczonych. Zapraszam na kolejny odcinek edukacyjnej serii Moving Beyond the Automobile.

Jedno jest pewne, Kraków się dziś wzbogacił, bo przestał w kolejnej części miasta pokrywać wysokie koszty darmowego parkowania na ulicy, a w zasadzie na chodniku. Tylko czy 3 zł. za godzinę to dobra stawka? Donald Shoup, profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego, autor podlinkowanego dokumentu, odpowiada następująco:

właściwa cena za parkowanie to najniższa opłata jaką można pobrać, gwarantująca jednocześnie dostępność jednego lub dwu miejsc parkingowych na każdej ulicy w strefie płatnego parkowania.

Jak myślisz, ile to w Krakowie może być złotych?

Jak podaje Zipcar, dostawca usługi polegającej na rezerwacji samochodów dla zarejestrowanych członków, którzy płacą za wypożyczanie auta za godziny lub za dzień, ​​zapisani do usługi kierowcy, o 10-15% więcej chodzą lub jeżdżą na rowerze niż przed dołączeniem do usługi. Oszczędzają również ok. 600 dolarów miesiecznie wybierając usługę typu Zipcar, zamiast posiadania własnego samochodu.

Myślisz, że taka usługa cieszyłaby się powodzeniem wśród krakowskich kierowców?

Rzeczywistość jest na szczęście bardziej kolorowa, a wzrost popularności roweru w Krakowie jest zauważalny, także wśród kierowców samochodów. Kultura jazdy znacząco się poprawiła. Będzie jeszcze lepiej kiedy ZIKiT masowo zacznie wprowadzać strefy tempo 30, a także zacznie liczyć rowerzystów. Amerykański lider rozwoju ruchu rowerowego, miasto Portland w stanie Oregon, może się pochwalić imponującą liczbą 17 000 cyklistów dziennie. Kiedy Kraków osiągnie ten poziom?

Pierwszy odcinek podejmuje zagadnienie pn. transit oriented development (TOD). Pozwoliłem sobie na szybko przetłumaczyć to na urbanizację zorientowaną na transport publiczny. Lepszego sformułowania nie znalazłem i obawiam się, że literatury na ten temat w j.polskim nie ma za wiele, czego najlepszym dowodem jest niemal niekontrolowany rozwój miasta Krakowa, po którym najlepiej poruszać się …. no właśnie, jak? Pieszo, rowerem, komunikacją miejską czy samochodem?

Poszukując odpowiedzi na to jakże ważne pytanie warto zapoznać się jak z opisem urbanizacji zorientowanej na transport publiczny, która to charakteryzuje się tak zaprojektowaną przestrzenią o zróżnicowanej funkcji (mieszkalna i komercyjna), by zmaksymalizwać dostępność transportu publicznego. Typowa dzielnica zaprojektowana zgodnie z zasadami TOD posiada centra komunikacyjne (stacje kolejowe, stacje metra, przystanki autobusowe lub tramwajowe) otoczone zabudową o stosunkowo dużej gęstości, malejącej w miarę oddalania się miejsc dostepu do komunikacji publicznej. Odległość do przystanku w tak zaprojektowanej przestrzeni miejskiej wynosi od 400 do 800 metrów i jest uważana za odpowiednią dla pieszego. Kolejne atrybuty przestrzeni zorientowanej na transport miejski to strefy piesze, wąskie uspokojone ulice, i zmniejszona ilość miejsc parkingowych dla samochodów osobowych.

Jest taka przestrzeń w Krakowie?

Filmowo-premierowego piątku ciąg dalszy. Po udanych produkcjach video z Wrocławia Rowerem między samochodami i Samochodem między rowerami, które pojawiły się oczywiście na tablicy, proponuję zwiastun 10 odcinkowej serii ze Stanów Zjednoczonych – Moving Beyond the Automobile.

Twórcy MBA – Street Films – oświecona transportowo części społeczeństwa amerykańskiego, przedstawiają Moving Beyond the Automobile jako cykl badający sposoby rozwiązania problemu uzależnienia od samochodu. Jest to wizualny przewodnik, który pomoże wprowadzić decydentów, organizacje pozarządowe, nauczycieli, studentów oraz wszystkich innych, w świat w którym większą wartością są przestrzenie dla pieszych i tory kolejowe, niż parkingi i autostrady.

Premierowe odcinki Moving Beyond the Automobile pojawiać się mają na Street Films w każdy wtorek.

Film opowiada o Guantanamo ze szczególnym uwzględnieniem sposobu, w jaki administracja byłego prezydneta Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej lekceważyła prawa dotyczące sposobu zatrzymań, a później więzienia przypadkowych osób. W filmie zobaczymy wywiady nie tylko z byłymi więźniami i ich prawnikami, ale też z dziennikarzami, muzłumańskimi duchownymi czy specjalistami w tematyce praw człowieka.

Film został już pokazany w wielu krajach, trafiał na festwiale filmów o prawach człowieka. Tego filmu nie można przegapić, tak samo jak nie można przyzwalać na łamanie praw człowieka nawet jeśli to się dzieje na odległej wyspie.

Kino Agrafka, ul. Krowoderska 8, g. 20:00.
Po pokazie odbędzie filmu się spotkanie z reżyserem Andy Worthington’em.

Polly Nash, wyskładowca w London College Of Communication.
Andy Worthington, brytyjski reżyser filmu, niezależny dziennikarz, dziennikarz śledczy autor m. in. książki The Guantanamo Files: The Stories of the 774 Detainees in America’s Illegal Prison. Publikuje w prasie światowej oraz na blogu.

Od 1 lipca 2010 roku we Francji wszystkie ulice jednokierunkowe z ograniczeniem prędkości do 30 km/godz i strefy zamieszkania (tzw. Zones 30 i Zones de Rencontre) są otwarte dla ruchu rowerowego w obu kierunkach. Zarządca drogi ma obowiązek odpowiednio je oznakować i tylko w niektórych, uzasadnionych przypadkach ma prawo nie dopuścić ruchu rowerowego pod prąd.

W ten sposób Francja, jako drugi kraj w Europie, po Belgii przyjęła jako zasadę dwukierunkowy ruch rowerowy w ulicach jednokierunkowych. Co najważniejsze, oznakowanie poziome, czyli w rozumieniu urzędników ZIKiT przymus malowania kontrapasów, nie jest wymagane prawem francuskim, a jedynie zalecane w niektórych sytuacjach.

Tymczasem prezydent Krakowa w odpowiedzi na interpelację radnych w analogicznej sprawie stwierdził, że nie ma takiej prawnej możliwości. Co ciekawe, w Krakowie kilka ulic jednokierunkowych w centrum od lat jest otwarte dla ruchu rowerowego w obu kierunkach, czyli – zgodnie ze stanowiskiem prezydenta – niezgodnie z przepisami. Jedna wąziutka ulica w Krakowie wpuszcza pod prąd samym tylko oznakowaniem pionowym nawet autobusy, kolejna – tramwaje, taksówki i rowery.

- odważnie polemizuje z krakowskimi urzędnikami Marcin Hyła w innym tekście: Czołowe zderzenie z Paragrafem 22.

foto: Douglas LeMoine

Powodów do radości było co najmniej kilka. Darmowe przysmaki, a do nich kawa i herbata Fair Traide oraz gra chodnikowo – planszowa „Kupuj odpowiedzialnie!” dla całej rodziny. Na pamiątkę, a może raczej ku pamięci, by znak Fair Trade przy najbliższych zakupach był w lot rozpoznawany, uczestnicy edukacyjnej zabawy pozowali do zdjęć.

Sprawiedliwy Handel to inicjatywa, dzięki której polepsza się los ponad 120 mln drobnych rolników w ubogich krajach Globalnego Południa. W Tanzanii edukacja jest bezpłatna tylko na poziomie szkoły podstawowej. Za naukę w szkołach średnich płaci się czesne, tak więc rolnicy, którzy sprzedają kawę na rynku konwencjonalnym, często nie mają pieniędzy na opłacenie edukacji swoich dzieci. Sytuacja rolników, którzy dostarczają kawę w ramach kontraktów Sprawiedliwego Handlu jest o wiele lepsza. Ich dzieci chodzą do szkoły.

Dlatego tak istotne jest podejmowanie przez Ciebie właściwych wyborów konsumenckich. Kupując coraz łatwiej dostępną i wcale nie aż tak dużo droższą, kawę Fair Trade nie tylko pomagasz innym, ale nabywasz również produkt wysokiej jakości, wytworzone z dbałością o środowisko naturalne.

To było spotkanie i będzie jeszcze jedno. Nawet momenty były – krótkie problemy z wyświetlaniem prezentacji oraz gorący / zaangażowany głos pani, która pozwoliła sobie niezgodzić się ze stanowiskiem prelegenta Chrisa Sharplesa nt. łączenia starego z nowym. I najważniejsze – wypełniona po brzegi słuchaczami sala MCK – świadectwo wagi zagadnienia przestrzeni miejskiej i żywego zainteresowania krakowian. Wg słów amerykańskiego gościa, architekta SHoP, podobne zaangażowanie przestrzenią publiczną nowojorczycy zaczęli wykazywać po atakach 11 września 2001 roku. Niedługo później rozpoczęły się prawdziwe konsultajce społeczne na temat zagospodarowania tragicznie doświadczonego kwartału Wielkiego Jabłka. Raz rozpoczęte dyskusje, w zasadzie nieustały (strefa WTC wciąż nie jest zagospodarowana), ale także rozprzestrzeniły się na inne rejony Nowego Jorku. Mieszkańcy zaczęli domagać się lepszej, przyjaźniejszej człowiekowi, zielonej przestrzeni.

Demokratyczne narzędzia pomogły nowojorczykom nakłonić ratusz do rozpoczęcia prac nad poprawą przestrzeni. Odgrodzony od rzeki Manhattan powoli, acz systematycznie się na nią otwiera. Dla mnie najciekawszym, a w wykładzie Chrisa Sharplesa tylko wymienionym, przykładem wzorowego kształtowania wysokiej jakości przestrzeni publicznej jest High Line – 2 kilometrowy park uformowany na nieużywanej i porastającej zielenią od 1980 roku estakadzie kolejowej.

I w tym kontekście pytanie z sali zadane przez współautora koncepcji zabudowania Zakrzówka, jest pytaniem fundamentalnym. Stanisław Deńko zapytał kto finansuje budowę tych wszystkich parków w Nowym Jorku. Odpowiedź Chrisa Sharplesa była jednoznaczna – parki powstają za pieniądze publiczne.

foto: joevare

W piątek 19 lutego w księgarni CUD na Małym Rynku o g. 18 odbędzie się spotkanie z Sir Julianem Rose autorem książki Zmieniając kurs na życie. Książki zaangażowanej społecznie i jakże aktualnej w kontekście toczącej się w Krakowie batalii obywateli z zagranicznym developerem, ale i z miastem. Książki – podręcznika pomagającego lokalnie rozwiązywać globalne problemy.

Sir Julian Rose brytyjski pisarz, rolnik i aktywista społeczny, mieszka w Małopolsce i jest dobrze znany tym wszystkim, którzy interesują się przyszłością polskiej wsi, żywności i rolnictwa. Jednak w swej najnowszej książce, autor idzie dalej i podejmuje wyzwanie zasadniczej zmiany kursu w szerokim spektrum dyscyplin takich jak: rolnictwo, nauka, sztuka, zdrowie, edukacja, duchowość i polityka. Jej celem jest nadanie nowego impulsu i wizji napędzanym przez konsumpcję, zuniformizowanym i coraz bardziej pozbawionym głosu społeczeństwom. Proponuje dające się zrealizować oddolne i lokalne rozwiązania, w odróżnieniu od oderwanych od rzeczywistości “odgórnych strategii”.

Zmieniając kurs na życie, jak zapewnia autor, jest uniwersalnym wezwaniem ludzkości do przebudzenia i śmiałego zmierzenia się z najbardziej zasadniczymi wyzwaniami naszych czasów.